مرگ آمد با فرشته هم سخن

مرگ آمد با فرشته هم سخن
هم سفر گشتیم با هم تا وطن

هر چه کشتی را شروع کن بر درو
شد درو هر آنچه کشتم تن به تن

سر به زیر و سر فرازان در هنر
مثل دنیا نیست اندازد کفن

نرخ مردن شد به دنیا یک رقم
خاک ریزد قبر پوشاند بدن

خفتگان اهل دنیا زنده اند
تا خدا راه است آسان یا خفن

بعد مردن در صراط مستقیم
می رود تنها بدون گور کن

بر ندای هر ملَک تعظیم کرد
اجر کار تو عذابت پیش من

انفجار نور تاریکی زدود
در بلندی ها بوَد این امتحن

انکه در پایین کوه و دره بود
زحمت دنیاست کول خویشتن

عقل و جان و نفس اندر اعتدال
بگذرد چون باد نوروزی دمن

آنکه در افراط و تفریط عزم کرد
او یهودی هست باشد بی وطن

هیچ ظلمی هیچ بخشش نیست هان
بی وطن می ماند آنجا بی وطن

حسرت این روزها را می خورد
فیلم بازی نیست باشی پیلتن

اصل دنیا را به آنجا می بریم
فرع ها چون شاخ زاید گولخن

فرصتی گر هست باید شد دقیق
زندگی را یک نگاهی می فکن

هر کسی با ساختارش شد عجین
زارعی را فهم آمد این سخن

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی