نه به آن بدی که گریم نه به آن خوشی که خندم
نه به آن تاری تارم نه زلال همچو آبم
نه به آن فسرده سردم نه ز آتش و نارم
نه غبار چشم بشویم نه به دیده دیگه بینم
نه که شبدری بچینم به ز شبدر عطرو بویم
گل شبدر نیست مرحم مه مسیر عشق امامم
چو گلی سرخمیده زنگاه به خیره خاکم
اندکی طلب کنم من نوشدارو بر جریهم
که به جوشد آن زاشکم گل قرمزی ز دردم


