چـو کـردم از هـنـد آهنـگ حـضـرت غـزنـینبــر آن مــحــجــل تــازی نــهــاد بــســتــم زیــنشبـی شده بـه من آبـستن و من اندر ویز ضعف سمع و بصر سست مانده…
| چـو کـردم از هـنـد آهنـگ حـضـرت غـزنـین | بــر آن مــحــجــل تــازی نــهــاد بــســتــم زیــن |
| شبـی شده بـه من آبـستن و من اندر وی | ز ضعف سمع و بصر سست مانده همچو جنین |
| هـوا سـیـاه تـر از مـوی زنـگـیـان و شـهـاب | چــو بــاد یــافــتــه از دســت دیـلــمــان زوبــیـن |
| چـنین رهی و چـپ و راسـتـش قضـا و قدر | چـو بــبـر داده نـخـیـز و چـو شـیـر کـرده کـمـیـن |
| سـراب پــشـت زمـیـن کـرده پــر تـف دوزخ | ســمــوم روی هــوا بـــســـتـــه از دم تـــنــیــن |
| چـو رنـج هـجـران در کـوه سـنـگ تـو بـر تـو | چـو زلـف خـوبــان در حـوض آب چـیـن بـر چـیـن |
| گهی بـه دشـت شدی همعنان من صرصر | گـهـی بــه کـوه شــدی هـمـرکـاب مـن پــرویـن |
| ز هـول تــن مـتــفـکـر مـرا ضــمـیـر و خــرد | ز بــیـم جــان مــتــحــیـر مـرا گــمــان و یـقــیـن |
| بــــلـــا دمـــاغ مـــرا آب داده بــــی آتـــش | اجــل روان مــرا خــطــبــه کــرده بــی کــابــیـن |
| نخـفت چـشـمم در راه لحـظـه ای گر چـند | ز ریـگ و سـنـگ بــسـی بـود بـسـتـر و بــالـیـن |
| بــدان بــبــردم ازو جــان کـه بــود پــیـونـدم | ثـــنــا و مــدحـــت خـــاص خــدایــگــان زمــیــن |
| عـمـاد دولـت عـالـی جـمـال مـلـک رشـیـد | کــه پـــای قــدرش بـــســپـــرد اوج عــلــیــیــن |
| رسـوم مـلـک نـهـاد و طـریق عـدل گـشـاد | بــه عــزم هـای درســت و بــه رایـهـای مـتــیـن |
| سـپــهـر دولـت او را هـمـی دهـد تـعـلـیـم | صــواب فــکــرت او را هــمــی کــنــد تــلــقــیـن |
| بـه پـای جـاه فـکـرت را کـشـیـده زیر رکـاب | بــه دســت امـر جــهـان را گـرفـتــه زیـر نـگـیـن |
| شـتـاب عـزمـش را سـجـده بـرده بـاد وزان | درنــگ حــزمــش را قــبــلــه کــرده کــوه رزیــن |
| چـــو روز کــرد ایــادیــش جـــود را روشـــن | چــو کــوه داد مـعــالـیـش مـلـک را تــســکــیـن |
| ز خـاک و بـاد نـمـاید اثـر بـه حـزم و بـه رزم | ز آب و آتـش گـویـد سـخـن بـه مـهـر و بـه کـین |
| غمی شـدسـت ز جـودش بـه کوه زر عـیار | خـجـل شـدسـت ز دسـتـش بـه بـحـر در ثـمین |
| زهـی بــه دولـت تـو پـایـدار نـصـرت و فـتـح | زهــی بــه نــصــرت تــو نــامــدار دولــت و دیـن |
| که یافته ست در احکام عدل چون تو حکم | کـه داشـتـسـت در اطـراف ملک چـون تـو نگـین |
| نـهـاده رتـبــت تـو بــر سـپـهـر گـردان پــای | فــکــنـده ســطــوت تــو بــر قــضــاء نـافــذ زیـن |
| ســـیــاســـت تـــو ز آب روان بـــرآرد گـــرد | کــفــایــت تــو ز ســنــگ ســیـه بــرانــد هــیـن |
| ز جـود تـو شـمـری گـشـت دجـلـه بــغـداد | ز خـــشــم تـــو شــرری گــشـــت آذر بـــرزیــن |
| حـشـر ز جـود تـو خـواهد سـحـاب لؤلؤ بـار | مـدد ز خـلـق تـو جـویـد نـسـیـم مـشـک آگـیـن |
| اگر لطـافت تـو جـان دهد بـه شـیر بـسـاط | سـزد کـه هـیـبــت او جــان بــرد ز شـیـر عـریـن |
| ز بــهـر تـیـغ تـو دشـمـن قـوی کـنـد گـردن | ز بــهــر شــیــر هــمــی پــرورد گــوزن ســریـن |
| چــرای مـردم در مـرغــزار هـمــت تــســت | ازان بـه روی بـهـی بـاشـد و بـه جـسـم ثـمـین |
| بــزرگ بــار خــدایـا نـکــو شــنــاخــتــه ای | که نیست یک تـن چـون من تـو را رهی و رهین |
| ز بـهر مدح تـو خـواهم دو گوش قصه شـنو | ز بــهـر روی تــو دارم دو چــشـم گـیـهـان بــیـن |
| سه هفته بـیش نبـودم بـه بـوم هندستـان | اگـر چـه بــود بــه خـوبــی چـو روی حـورالـعـیـن |
| رهـی گـذاشـتـه ام کـز نـهیب وحـشـت او | بــه ســوی دوزخ یـازد هـمـیـشــه دیـو لــعــیـن |
| ز تـنـگ بـیشـه او کـم بـرون شـد نـخـجـیـر | بــه تــنـد پــشــتــه او بــد بــرآمـدی شــاهـیـن |
| گـواه بــر مـن یـزدان کـه بــهـر خـدمـت تــو | مــرا نــداشــت زمــانـی مــگــر نـژنــد و حــزیـن |
| عـنـان بــخـت گـرفـتـه هـوای مـجـلـس تـو | هـمـی کـشــیـد مـرا تــا بــه حــضــرت غـزنـیـن |
| دعـات گـویـم پــیـوسـتـه بــا دل تــحـقـیـق | ثــنــات گــویـم هــمــواره بــر ســر تــحــســیـن |
| بـه نزد خـالق والله کـه مسـتـجـابـسـت آن | بـه نزد خـلـقـان بـالله کـه مسـتـحـب اسـت این |
| همـیشـه تـا بـبـر عـاقـلـان شـود مـوصـوف | بـه ثـقـل خـاک کـثـیـف و بـه لـطـف مـاء مـعـیـن |
| ز چــرخ نـور دهـد زهـره و مـه و خـورشـیـد | بــه بــاغ بــوی دهـد سـنـبــل و گـل و نـسـریـن |
| هــر آن مــراد کــه داری ز کــردگــار بــیـاب | هــر آن نــشـــاط کــه داری ز روزگــار بـــبـــیــن |
| نـمـوده طــاعــت امــر تــو را قــضــا و قــدر | نـهـاده گـردن حــکــم تــو را شــهـور و ســنـیـن |
| بــلـنـد قــدر تــو بــا اوج چــرخ کـرده قــران | خـجـسـتـه فال تـو بـه انجـم سعد گشتـه قرین |
| جـهانت مادح و داعـی سـپـهر و دولـت رام | زمــانـه بــنــده و چــاکــر خــدای یـار و مــعــیـن |
| تـو آن کـسـی کـه دعـای تـو بـر زمین نرود | کـه نـه فـریـشــتــگـان ز آســمـان کـنـنـد آمـیـن |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
