محمود کریمیان – صدای روزگار من، پر از ایهام یک دردست….

خرامان گشته ایم هر روز،ز آهنگ نبودن ها
اسیــر آرزوهائیم، ز آونـگ بی تو بودن ها

صدای روزگار من، پر از ایهام یک دردست
که خفته در نگاه من،بدنبال یک همدردست

نگاهم خیره به قایـق،چقدر دلگیر و آرامم
من و او در همین قایق،چقدر درگیر ایامم