محمود بیهقی – زخم د ل (که این روزها زیاد است)

سفره غمهای د ل را ؛ که به رویت با ز کنم
تو چه غو غا ئی بد ل ؛ افکنده ای که باز مگو

د لبرا ن د لبری کرد ند؛ توچراخون کرده ای
نا زت را میخرم ظا لم ؛ با خون د ل که مگو

دشمنی کردی و من ؛ د ا د م به تو یک هدیه ای
هد یه ای بس متبر ک ؛ بهر د لد ا رکه مگو

گر قبو ل تو به نما ئی؛ جا نی نا قا بل ز من
در عوض تو که بمن ؛ خون دل دادی که مگو

چیز دیگر گر بخوا هی ؛ آ ورم من د ر بر ت
آ ورم آ ن را برا یت من ؛ ا ز همه جا که مگو

د لبری کم کن برایم؛ بیمروت جانفشا نی بهترست
عا شقا ن ا ز پی د لد ا ر؛ چو ن روا نند که مگو

هر کجا که میروی منهم ؛میآ یم در پیت ای بی وفا
من شتا با ن راه سپا رم؛ا زبرای تو سریعترکه مگو

خا نه د ل را تکا ندی؛ چیز قا بل نبا شد ا ند ر آ ن
خر من آ تش بجا ن نا زنینم ؛ شعله ور شد که مگو

هیچ را هی نیست بهتر؛ جز ر ه یز دا ن خو یش
را ه را هموار نما ئی ؛ مهر با نی ا ست که مگو

متعلن مفتعلن مفتعلن مفتعل
م……..ب