هر صبح و هر غروبم، یاد تو را سرودم
ای خوب من ببخش که هروقت خواستی نبودم
در لحظه های شیرین توئی جلوی چشمام
پس کی قراره حل شه وجودت در وجودم؟
آه که نفس های من بند نفس های توست
کفر است ولی می گویم چشمت شده معبودم
وقتی که باشی من هم در اوج و در سرورم
اما حالا که نیستی، پژمرده ام، خمودم
گفتم برو که باشی خوشبخت ترین مردم
افسوس که در امتحان تجدید شدم، مردودم
من حاضرم نباشی که دست غیر نیفتی
ملامتم نکن تو من عاشقم، حسودم!
ای خوب من ببخش که هروقت خواستی نبودم
در لحظه های شیرین توئی جلوی چشمام
پس کی قراره حل شه وجودت در وجودم؟
آه که نفس های من بند نفس های توست
کفر است ولی می گویم چشمت شده معبودم
وقتی که باشی من هم در اوج و در سرورم
اما حالا که نیستی، پژمرده ام، خمودم
گفتم برو که باشی خوشبخت ترین مردم
افسوس که در امتحان تجدید شدم، مردودم
من حاضرم نباشی که دست غیر نیفتی
ملامتم نکن تو من عاشقم، حسودم!
شاعر محمد (همراه)
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
