عاشقانه با شب
باز با شب عاشقانه گفت و گویم اوفتاد
آینه را خلوتی با عکس رویم اوفتاد
التقای روز و شب را دیده ام با چشم خود
تا در آیینه نگاه من به مویم اوفتاد
کی رود از خاطر من خلوت میخانه ها
کاندر آنجا عکس دلبر در سبویم اوفتاد
می گذشتم بی خبر از کوچه های غفلتم
نرم و آهسته خود ِ من روبرویم اوفتاد
من نبودم اینچنین عاشق که می بینی مرا
تا تو را روزی عبوری سمت ِ کویم اوفتاد
مرده بودم عاشقی آمد سراغم ناگهان
مثل آب ِ زندگانب تا به جویم اوفتاد
سالها ماندم میان بهت ِ نا باور که غم
را عبور از مخزن راز مگویم اوفتاد
بغض ِ ایام ِ نبودن با تو از روز نخست
مثل مه در صبح سردی در گلویم اوفتاد
من کجا و عاشقی بر روی ماهی مثل تو؟
پرتوی از شمس مهر تو به سویم اوفتاد…
محمدعلی جعفریان(عاشق)27دیماه 1386
باز با شب عاشقانه گفت و گویم اوفتاد
آینه را خلوتی با عکس رویم اوفتاد
التقای روز و شب را دیده ام با چشم خود
تا در آیینه نگاه من به مویم اوفتاد
کی رود از خاطر من خلوت میخانه ها
کاندر آنجا عکس دلبر در سبویم اوفتاد
می گذشتم بی خبر از کوچه های غفلتم
نرم و آهسته خود ِ من روبرویم اوفتاد
من نبودم اینچنین عاشق که می بینی مرا
تا تو را روزی عبوری سمت ِ کویم اوفتاد
مرده بودم عاشقی آمد سراغم ناگهان
مثل آب ِ زندگانب تا به جویم اوفتاد
سالها ماندم میان بهت ِ نا باور که غم
را عبور از مخزن راز مگویم اوفتاد
بغض ِ ایام ِ نبودن با تو از روز نخست
مثل مه در صبح سردی در گلویم اوفتاد
من کجا و عاشقی بر روی ماهی مثل تو؟
پرتوی از شمس مهر تو به سویم اوفتاد…
محمدعلی جعفریان(عاشق)27دیماه 1386
شاعر محمد علی جعفریان
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
