ای درد خفته در دل سلطان عشق من رفت
شب تا سحر بگریم مهمان عشق من رفت
حرفی دگر ندارم گر این سخن نگویم
در کوی تو به ماندم هجران عشق من رفت
دامن رها نمودم در پیش تو بماندم
از کوی دوست نرفته وجدان عشق من رفت
انگشت به لب گزیده در شوق خود نگنجم
اشگ دو دیدگانم جانان عشق من رفت
بیمار تو منم من شفای درد تویی تو
بر درد تو بماندم درمان عشق من رفت
در کوی حسرت دوست دنبال تو دویدم
مشعل ز دستم افتاد عنان عشق من رفت
من یوسف اسیرم امید من به معبود
مژده بده به یعقوب چشمان عشق من رفت
باد صبا دامن کشان ، آید بسوی بستان
آفاق را گردیده ام افغان عشق من رفت
علی به عشق ربش می کند چاه جهل را
او جنگ نهروان رفت فرمان عشق من رفت
در استان کوییت تنها سوار عشقم
من مشق عشق کردمَ حرمان عشق من رفت
شب تا سحر بگریم مهمان عشق من رفت
حرفی دگر ندارم گر این سخن نگویم
در کوی تو به ماندم هجران عشق من رفت
دامن رها نمودم در پیش تو بماندم
از کوی دوست نرفته وجدان عشق من رفت
انگشت به لب گزیده در شوق خود نگنجم
اشگ دو دیدگانم جانان عشق من رفت
بیمار تو منم من شفای درد تویی تو
بر درد تو بماندم درمان عشق من رفت
در کوی حسرت دوست دنبال تو دویدم
مشعل ز دستم افتاد عنان عشق من رفت
من یوسف اسیرم امید من به معبود
مژده بده به یعقوب چشمان عشق من رفت
باد صبا دامن کشان ، آید بسوی بستان
آفاق را گردیده ام افغان عشق من رفت
علی به عشق ربش می کند چاه جهل را
او جنگ نهروان رفت فرمان عشق من رفت
در استان کوییت تنها سوار عشقم
من مشق عشق کردمَ حرمان عشق من رفت
تقدیم به استاد فنایی
شاعر محمد شمس باروق
بخش غزل | پایگاه خبری شاعر
منبع: شعر نو
