من، از سال ۱۳۷۳، پا به جهان واژه‌ها گذاشتم؛ آن روز که نخستین شعرم نه روی کاغذ، بلکه بر دیوار ذهنم شکفت. از همان سال تا امروز، شعر برایم تنها نوشتن نبوده، بلکه زیستن در میان معنا و حس بوده است. سال‌هاست که در مسیر واژه و اندیشه قدم می‌زنم، از تجربه‌های شخصی تا دغدغه‌های انسانی، از عشق تا تنهایی، از وطن تا جهان درون.

شعر برای من تلاشی‌ست برای شنیدن صدای خاموش دل‌ها، برای معنا دادن به لحظه‌ها، و برای جاودانه کردن احساس در سطرهایی که شاید ساده باشند، اما از عمق جان برمی‌آیند.