محمدمهدی ناصری – تب آه …

گاه دل از تب یک آه به هم می ریزد
چه بلند است و چه کوتاه به هم می ریزد

محض آشفتگی خاطر عاشق هرشب
زلف معشوق به ناگاه به هم می ریزد

نابرادر نکند درک اگر یوسف را
از دغلکاری او چاه به هم می ریزد

دست در چشمه ی مهتاب اگر خواهی زد
مشکلی نیست ولی ماه به هم می ریزد

صفحه ی زندگی آنقدر پر از حادثه است
گاه از دست رخی شاه به هم می ریزد

ابرها در غم خونین کفنان گریانند
کوه هم زان غم جانکاه به هم می ریزد

#محمد_مهدی_ناصری