مجید زمانی زنجانی – استاد شهر

درد یارش شد ک شد غم یار او
یار او نی ساخ ز خیش غمخوار او

نام شان در هر مکانی شد ب لب
کر ک شد با او بشد در کار او

جان ایشان شد ز عشقو در ب کف
از برو در رف پری ک یار او

از رگ عشقش هوا امد غزل
تا ک شد سینش غزل بازار او

در ز یار گفتن بوقتش کم نرف او
یار او نورش مشد در اشب تارو

غرب او در شهر یارش بود و بادل
کز همان دلداگی شد شهر یارو