مجتبی باقی – آفرینش

انسان همیشه در پی حرف قشنگ بود
این گونه بود شعر و هنر آفریده شد

خوش بود آدم و حوّای دل نبود
سیب لبان و عشق و گهر آفریده شد

آدم که از بهشت به یکباره رانده شد
آمد به این زمین و ضرر آفریده شد

زنبور بود،سوره نمل و درخت و گل
شیرین نبود چای و شکر آفریده شد

هابیل را در صف میدان و امتحان
قابیل سر برید خطر آفریده شد

نمرود بود و بت و کفر و معصیت
آمد خلیل و به ناگه؛ تبر آفریده شد

آرام بود حال زمین خستگی نداشت
ناگه در این میانه ظفر آفریده شد

دیوانگی و قتل بشر ابتدا نبود
جنگی میانه درگرفت زر آفریده شد

در درس و در کتاب ؛علوم جدید و بکر
این گونه بود که تیر و سپر آفریده شد

فریاد همسر من :”شاعری بس است”
شعرم تمام؛ توپ و تشـر آفریده شد
#مجتبی_باقی