این عشق بیصدا تا مرگ با منه
سنگ غرورمو با شیشه میزنه
پرت و پلا میگم توو خواب هرشبم
یه آه نیمه جون توو دست یه غمم
مثه سکوتمی آروم و بیصدا
با رفتنت شدم از درد مبتلا
بیا پای گلایههام بشین
بگم دوست دارم همین
من جونمم میدم
پوچه ، فریادمو نبین
آروم ماشه رو چکوندی رو سرم
وقتی غرورمو با صبر میخرم
تو توی سینهمی زنجیر دورتم
واسه شکار تو قلاب و تورتم
بری منم میرم تنها چیکار کنم
خودمو از خواب بیدار کنم ؟
تا زندهام بیا لطفا دیر نکن
بیا بیا شعرمو دلگیر نکن
با بیتوجهی
این پسر بچه رو شیر نکن
بین گریههام برو شاید حقممه
نمک خندههات مرهم رو زخممه
زندون بیکسی دیوار دورمه


