مادر

دستمو بگیر که گم نشم مثِ بچگیام

میدونی اسمت میاد میشکنه بغض صدام

دستمو ول نکن که گم نشم توو این دنیای پست

قلبِ بی‌پناهِ من، به نگاهت بسته است

​

خسته از این همه‌ رنگ، از آدما پشت نقاب

مامان دعوام کن وقتی که میدم دسته گل به آب

​مادرم! برگرد به روزایِ خوشِ کوچه و عشق

که نبودِ تو، یعنی سکوتِ تلخِ سرنوشت

​کاش میشد برگشت به اون روزهای خوب و بی‌تکرار

به عطرِ خوب چایِ تو، کنارِ سفره‌ ی افطار

​چقدر دلتنگم واسه لالایی های هر شبت

واسه اون صدات و اون راز و راز و نیاز رو لبت

مادرم دوباره باز کن گره‌هایِ کارمو

بیا پس بگیر از این شب بغضِ بی‌قرارمو

دعا کن واسه این‌که باز، مسیری رو به روم واشه

میخوام عطر چادر نمازت عطر پیرهنم باشه