فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

لباس ضراعت پوشیدن و در اقتباس نور شفاعت کوشیدن

ز مــهــجــوری بــرآمــد جــان عــالــمتـــرحــم یــا نــبـــی الــلــه تــرحــمنـه آخــر رحــمــت لــلــعــالــمــیـنـیز مـحــرومـان چــرا فـارغ نـشـ…

ز مــهــجــوری بــرآمــد جــان عــالــمتـــرحــم یــا نــبـــی الــلــه تــرحــم
نـه آخــر رحــمــت لــلــعــالــمــیـنـیز مـحــرومـان چــرا فـارغ نـشــیـنـی
ز خــاک ای لــالـه ســیـراب بــرخــیـزچو نرگس خواب چند از خواب برخیز
بـــرون آور ســـر از بـــرد یـــمـــانـــیکـه روی تــوسـت صـبــح زنـدگـانـی
شـــــب انــــدوه مــــا را روز گــــردانز رویـــت روز مـــا فــــیـــروز گـــردان
بـه تـن در پـوش عـنـبــر بــوی جـامـهبــه سـر بــربــنـد کـافـوری عـمـامـه
فـــرو آویـــز از ســـر گـــیـــســـوان رافـکـن ســایـه بــه پــا ســرو روان را
ادیــم طــایــفــی نــعــلــیـن پــا کــنشـراک از رشـتــه جـانـهـای مـا کـن
جــهـانـی دیـده کــرده فــرش راهـنـدچـو فرش اقبـال پـابـوس تـو خواهند
ز حــجــره پــای در صـحــن حــرم نـهبـه فـرق خـاک ره بــوسـان قـدم نـه
بـــده دســتــی ز پـــا افــتــادگــان رایــکـــی دلـــداریــی دلـــدادگـــان را
اگــر چــه غــرق دریــای گــنــاهــیــمفـتـاده خـشـک لـب بـر خـاک راهیم
تـو ابــر رحـمـتـی آن بــه کـه گـاهـیکنی در حـال لب خـشـکـان نگاهی
خـوش آن کز گرد ره سـویت رسیدیمبـه دیده گـردی از کـویـت کـشـیدیم
بـه مسـجـد سـجـده شـکـرانه کردیمچــراغـت را ز جــان پــروانـه کـردیـم
بـه گـرد روضـه ات گشـتـیم گـسـتـاخدلـی چـون پــنـجـره سـوراخ سـوراخ
زدیم از اشـک ابـر چـشم بـی خـوابحـــریـــم آســـتــــان روضـــه ات آب
گـهـی رفـتـیـم ازان سـاحـت غـبـاریگـهی چـیدیم ازو خـاشـاک و خـاری
ازان نـــــور ســـــواد دیــــده دادیــــموز این بـر ریـش دل مـرهـم نـهـادیم
بــه سـوی مـنـبــرت ره بــر گـرفـتـیـمز چــهـره پــایـه اش در زر گـرفـتــیـم
ز محـرابـت بـه سجـده کام جـستـیمقدمگاهت بـه خـون دیده شـسـتـیم
بـه پـای هر سـتـون قد راست کردیممـقـام راسـتـان درخـواسـت کـردیـم
ز داغ آرزویــــــت بـــــــا دل خــــــوشزدیـم از دل بــه هـر قــنــدیـل آتــش
کنون گر تـن نه خـاک آن حـریم استبـحـمدالله که جـان آنجـا مقیم است
به خود درمانده ایم از نفس خود رایبـبـین درمانده ای چـند و بـبـخشای
اگـر نـبــود چــو لـطـفـت دســتــیـاریز دســت مــا نــیــایـد هــیـچ کــاری
قـــضـــا مــی افـــکـــنــد از راه مــا راخــــدا را از خــــدا درخــــواه مــــا را
کـه بــخـشـد از یـقـیـن اول حـیـاتــیدهـد آنـگـه بــه کــار دیـن ثــبــاتــی
چــو هــول روز رســتــاخــیــز خــیــزدبــــه آتــــش آب روی مــــا نـــریـــزد
کــنـد بــاایـن هـمــه گــمــراهـی مــاتــو را اذن شــفــاعــتــخــواهـی مـا
چــو چــوگـان ســرفـکـنـده آوری رویبــه مـیـدان شـفـاعـت امـتـی گـوی
بــه حـسـن اهـتـمـامـت کـار جـامـیطــفــیـل دیـگــران یـابــد تــمــامــی

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج