قالب شعر: غزل

پر کرده ای اژ عشق فضای قفسم را

پیوند زدی با نفست هر نفسم را

هم پل زده ای از دل من تا غزل و شعر

هم روح شدی هر غزل تازه رسم را

هر منظره ای بود به یک گوشه نشستی

از زاویه عشق ببین تیر رسم را

آغوش تو و حسرت یک باغ خیالی

آخر به خزان می سپرم این هوسم را

مشتاق تر از من به قفس هیچ کسی نیست

پر کرده ای از عشق فضای قفسم را