فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 26 فروردین 1403

قسمت سوم

وقــت خــواب نــاز، آن مــژگــان بــود خــونــریــزتــرپــشــت ایـن تــیــغ ســیـه تــاب اســت از دم تــیــزتــر***هـر کـه بـرگـش بـیـش، وقـت مـرگ لـر…

وقــت خــواب نــاز، آن مــژگــان بــود خــونــریــزتــرپــشــت ایـن تــیــغ ســیـه تــاب اســت از دم تــیــزتــر
***
هـر کـه بـرگـش بـیـش، وقـت مـرگ لـرزد بـیشـتـراز پـــریــشـــانــی گــل صــد بـــرگ لــرزد بـــیــشــتـــر
***
هسـت حـاجـت در بـسـاط کـج کـلـاهـان بـیشـتـرهـمــت از درویـش مــی جــویـنـد شــاهـان بــیـشــتــر
***
مـی رســد هـر دم مـرا از نـوخــطــان نـیـش دگــرریــش هــیــهــات اســـت گـــردد مــرهــم ریــش دگــر
***
بــر دل مـوری دریـن عــبــرت ســرا غـافـل مـخــوردل بـخـور چـندان کـه می خـواهی، ولـی بـر دل مخـور
***
کــریــم ســایــل خــود را غــنــی کــنــد یــکــبـــاردو بـــار لـــب نـــگـــشـــایــد صـــدف بـــه ابـــر بـــهــار
***
یــــکـــــی هـــــزار شـــــود داغ در دل افـــــگـــــارزمـیـن ســوخــتــه، جــان مـی دهـد بــه تــخــم شـرار
***
نـــدیـــده ایـــم بــــه جــــز مـــاه روزه مـــاه دگــــرکـــه از تــــمـــام بــــود نـــاقـــصـــش مـــبــــارک تــــر!
***
بــا چــهـره شــکـســتــه و بــا چــشـم اشــکـبــارتــــه جــــرعـــه خـــزانـــم و ســـرجـــوش نـــوبــــهـــار
***
ســامــان دهــر را هــمــه اســبــاب غــم شــمــارهــر چــیــز کــز تـــو فــوت شــود مــغــتـــنــم شــمــار
***
در دیـــده هـــا اگــــر چــــه بــــود راه هـــنــــد دورنـــــزدیـــــکـــــتــــــر بــــــود ز در خـــــانـــــه صـــــدور!
***
مــخــور فــریـب مــحــبــت ز نــالــه هــمــه کــسمـشــو چــو شــیـشــه مـی هـم پــیـالـه هـمـه کــس
***
بـرنیایی خـوش بـه اهل فـکر، ناخـوش هم مبـاشگر سخـن کش نیستـی بـاری سخـن کش هم مبـاش
***
یـک سـر مـو مـنـت از اخــوان کـم فـرصـت مـکـشگـر بــه چـه بــایـد فـتــاد از چـشـم خـود مـنـت مـکـش
***
از تـه دل نـیـسـت از هـمـصـحـبــتـان رنـجـیـدنـشمـی دهـد یـاد از پــشـیـمـانـی بــه تـمـکـیـن رفـتـنـش
***
یار گندم گون جـوی نگذاشت در من عقل و هوشخــرمـنـم را ســوخــت ایـن گـنـدم نـمـای جــوفــروش!
***
در کـهنـسـالـی نـیفـتـد کـافـر از سـامـان خـویش!کـز تــهـیـدسـتــی چــنـار آتــش زنـد در جــان خـویـش
***
حـسـن هیهات اسـت بـردارد نـظـر از روی خـویشگــل ز شــبــنــم مــی نـهـد آیـنـه بــر زانــوی خــویـش
***
صـنـوبــر قـامـتـی کـز خـاک مـی رویـد گـرفـتــارشخـیابـان می کـشـد چـون سـرو قـد از شـوق رفـتـارش
***
در آن محـفـل که بـرخـیزد نقاب از روی گلپـوشـشسـپـنـد از جـای خـود بــرخـاسـتـن گـردد فـرامـوشـش
***
تـماشای جـمال خود چنان بـرده است از هوششکــه بـــیــرون آورنــد از خــانــه آیــیــنــه بـــا دوشــش!
***
دل خـونـیـن چـنـان آمـیـخـت بــا فـولـاد پـیـکـانـشکـه بــا جـوهـر یـکـی شـد پـیـچ و تـاب رشـتـه جـانـش
***
قـلم ماری اسـت کز رشـوت بـود افـسـون گیرایشبـه ایـن افـسـون تـوان رسـت از گـزنـد روح فـرسـایـش
***
بــه دوری مـحــو از خــاطــر نـگـردد قـد رعــنـایـشفـــرامـــوشـــی نــدارد مـــصـــرع مـــوزون بـــالـــایــش
***
سلیمانی است حسن، انگشتری از حلقه مویشپـــریــزادی اســت دســت آمــوز، زلــف آشــنــارویــش
***
غـــوطـــه در زنــگ زد آیــیــنــه روشـــن گــهــرشپــســتــه ای شـد ز خــط ســبــز لـب چــون شـکـرش
***
عـمر گـویی اسـت سـبـک، قـامت خـم چـوگـانشکــه بـــه یــک زخـــم بـــرون مــی بـــرد از مــیــدانــش
***
بــه عـزم صـیـد چــنـان گـرم خـاسـت شـهـبــازشکــه خـــنــده در دهــن کـــبـــک ســـوخـــت پـــروازش
***
مـــطـــرب مـــکـــن ز صـــافـــی آواز انـــتــــعـــاشچـــون زلـــف بـــی شـــکـــن بــــود آواز بـــی خـــراش
***
مــحــو کــی از صــفــحــه دلــهـا شــود آثــار مـن؟مــن هـمــان ذوقــم کــه مــی یـابــنــد از افــکــار مــن
***
بـس کـه از دوران بـه سـخـتـی بـگـذرد احـوال منمـی زنـد بــر ســیـنـه ســنـگ آیـیـنـه از تــمــثــال مـن
***
دارد از سـبـقـت ز چـشـم بــد خـطـرهـا جـان مـنهـر کــه پــیـش افــتــد ز مـن، بــاشــد بــلـاگـردان مـن
***
از عـــلـــایــق دل ز آب و گـــل نــمــی آیــد بـــرونپـــای ســـرو از گـــل ز بــــار دل نـــمـــی آیـــد بــــرون
***
آبـــروی دیــده هــا بـــاشـــد ز اشــک آتـــشــیــنکــاســه دریـوزه مــی گــردد نـگــیـن دان بــی نـگــیـن
***
در جــبــیــن تــاک، نــور بــاده بــی غــش بــبــیـندر تـــه بـــال ســـمــنــد شـــعـــلـــه آتـــش بـــبـــیــن
***
خـط مـشـکـیـن را بـه گـرد خـال آن مـهـوش بـبـینجــنــگ مــوران بـــر ســر آن دانــه دلــکــش بـــبـــیــن
***
ز شـعـر خـویش نـتـوان فـیض شـعـر دیگـران بـردنتــمــتــع بـــیــش از فــرزنــد مــردم مــی تــوان بـــردن
***
ز شـرم افـزون تـوان گـل از عـذار دلـسـتـان چـیدنخـوشـا بـاغـی کـه گـل از بـاغـبـانش مـی تـوان چـیدن
***
ازان خــرســنـد گــردیـدم ز دیـدن هـا بــه نــادیـدنکـه دیدن هـای رسـمـی نـیسـت جـز تـکـلـیف وا دیدن
***
ز اهل عـقـل همـواری بـه مـجـنونان فـزون تـر کـنبـــه تـــرخـــانــان درگـــاه الــهــی بـــا ادب ســـر کـــن
***
جـوانی بـرد بـا خـود آنچـه می آمـد بـه کـار از مـنخس و خاری بـه جـا مانده است از چـندین بـهار از من
***
نــبــاشــد در مــقــام دلــبــری نــازک نــهـال مــنز تــمــکــیـن ذوق گــل چــیـدن نـدارد خــردســال مــن
***
نــدارد حـــاجـــت تـــکــرار گــفــتـــار تـــمــام مــنکـه پـیش از گـوش در دل نقـش مـی بـنـدد کـلـام مـن
***
بـه پـرگـار از تـوکـل شـد چـنـان بــرگ و نـوای مـنکــه از خـــود آب چـــون دنــدان بـــرآرد آســـیــای مــن
***
تـــا ســر خــود بـــه گــریــبـــان نــتــوانــی بـــردنگــــوی تــــوفــــیـــق ز مـــیـــدان نـــتــــوانـــی بــــردن
***
مـی گـشــایـد ز خــمـوشــان دل بــی کـیـنـه مـنلـــب خــــامـــوش بــــود صــــیـــقـــل آیـــیـــنـــه مـــن
***
اگــر عـــزیــز تـــوان شـــد بـــه آبـــروی کـــســـاننــمـــاز نــیــز قـــبـــول اســـت بـــا وضـــوی کـــســـان
***
تــوان بـــه خــامــشــی از عــمــر کــام دل بـــردندراز مـــی شــــود ایـــن رشــــتــــه از گــــره خــــوردن
***
بــه طــوق غــبــغــب ســیـمــیـن او نــظــر واکــنهــــلــــال مــــاه در آغـــــوش را تـــــمــــاشـــــا کــــن
***
عـرق بـه چـهره اش از تـاب مـی نشـسـتـه بـبـینبــه روی آیــنــه عــقــد گــهــر گــســســتــه بـــبــیــن
***
از تــوســت آنـچــه مـی دهـی آن را بــه دیـگــراناز دیــگــری اســت هــر چـــه گــره مــی زنــی بـــر آن
***
ز احــســان بــنــای دولــت خــود بـــاثــبـــات کــندســــت گــــشــــاده را ســــپـــــر حــــادثــــات کــــن
***
ای غـــنـــچـــه لـــب رعـــایــت اهــل نـــیــاز کـــنگــر دل نــمــی دهــی بــه ســخــن، گــوش بــاز کــن
***
عــیـش جــهـان در آن لــب خــنــدان نـظــاره کــندر چـــشـــم مــور مــلــک ســـلــیــمــان نــظــاره کــن
***
پـــهـــلـــو تـــهـــی ز نـــاوک آن دلـــربـــا مـــکـــندر اســتـــخــوان مــضــایــقــه بـــا ایــن هــمــا مــکــن
***
بـــر جـــام بـــاده چـــشـــم نــدارد حـــبـــاب مــنحـــســن بـــرشــتـــه اســـت شــراب و کــبـــاب مــن
***
در ســـوخـــتـــن زیـــاده شـــود آب و تــــاب مـــندر آتــــش اســــت عــــالــــم آب (از) کــــبــــاب مــــن
***
مــتــراش خــط ز چــهــره خــود پـــر عــتـــاب مــنبـــر روی خـــویـــش تـــیــغ مـــکـــش آفـــتـــاب مـــن!
***
آشــفــتــه مــی شــود ز نــصــیـحــت دمــاغ مــندســـت حـــمــایــت اســـت نــفــس بـــر چـــراغ مــن
***
در لـــعـــل یــار خـــنـــده دنـــدان نــمـــا بـــبـــیــندر روز اگـــر ســــتــــاره نـــدیـــدی بــــیـــا بــــبــــیـــن
***
عـتــاب گـلـرخــان در پــرده دارد لـطــف پــنـهـانـیکـه گـلـهـا مـی تـوان چـیـد از بـهـار غـنـچـه پـیشـانـی
***
زبـان در کـام کـش تـا خـامشـان را همـزبـان بـینیبـپـوشـان چـشـم تـا پـوشـیـده رویـان را عـیـان بـیـنـی
***
کـند گـل جـمع خـود را چـون تـو در گـلزار می آییخـیـابــان مـی کـشـد قـد چـون تـو در رفـتـار مـی آیـی
***
ســوز داغ دلــم ای لــالــه تــو نــشــنــاخــتــه ایورقــی چــنــد بـــه بـــازیــچــه ســیــه ســاخــتـــه ای
***
بــوی گـل غـنـچـه شـود چـون تــو بــه گـلـزار آیـیرنــگ یــوســف شــکــنــد چــون تـــو بـــه بـــازار آیــی
***
جــام جــم مـهـر خـمـوشـی اسـت اگـر بــیـنـایـیلـــوح مـــحــــفــــوظ بــــود حــــیـــرت اگــــر دانـــایـــی
***
عــرق فـشــان رخ خــود از شــراب ســاخــتــه ایســــتــــاره روی کــــش آفــــتــــاب ســــاخــــتــــه ای
***
کــیــم، بـــه وادی فـــقــر و ســـلــوک نــزدیــکــیچـــو تـــیـــغ کـــرده قـــنـــاعـــت بـــه آب بـــاریـــکـــی
***
عــبــیــر فــتــنــه بـــه زلــف ســیــاهــت ارزانــی!گـــل شـــکـــســـت بـــه طـــرف کـــلــاهــت ارزانــی!
***
مـــخـــالـــفـــت نـــبـــود در جـــهــان تـــنــهــایــیمــــن و مــــلــــازمــــت آســــتـــــان تــــنــــهــــایــــی
***
در مــــاه روزه ســــیـــر مــــه مــــا نــــکــــرده ایچـــشــم گــرســنــه مــســت تـــمــاشــا نــکــرده ای
***
ای خـــط ســـبـــز کــز لــب جـــانــان دمــیــده ایبــــر آب زنـــدگـــی خــــط بــــاطـــل کـــشــــیـــده ای
***
هـر لـحــظـه خـرابــم کـنـد آن چــشـم بــه رنـگـیبــا فــتــنــه شــهـری چــنــد کــنــد خــانــه تــنــگــی؟
***
بــــــا خــــــود پــــــرداز از مــــــنــــــزل طــــــرازیکـــه خـــودســـازی بــــه اســـت از خــــانـــه ســـازی
***
گــر مــی نــمــی ســـتـــانــی ای زاهــد ریــایــیبـــســتــان ز چــشــم ســاقــی پــیــمــانــه خــدایــی
***
در حـریمی کـه لب خـود بـه شـکـرخـنده گشـاییاز لــب بـــام کــنــنــد اهــل هــوس بـــوســه ربـــایــی
در بــســتــه حــجــاب بــود گــر چــه گــلـشــنـشتــکــلــیـف بــوســه اســت دهـن غــنــچــه کــردنــش
***
بـر گردن اسـت خـون دو صـد کـشـتـه چـون منشخــون خــوردن اســت بـــوســه گــرفــتــن ز گــردنــش
***
ماهی کـه عـرض می دهد از فـلـس، مال خـویشمــحــضــر کــنــد درســت بــه خــون حــلــال خــویــش
***
از کــرم آن کــس کــه شـــهــرت اســـت مــرادشکــــاســــه دریــــوزه اســـــت دســـــت گــــشــــادش
***
چـون آتــش اسـت رغـبــت بــی مـنـتـهـای حـرصکــز ســـوخـــتـــن زیــاده شــود اشـــتـــهــای حـــرص
***
بــا قـد خــم گـشـتــه روگـردان مـشـو از راه حــقبـــر در دیــگــر مــزن ایــن حــلــقــه جـــز درگــاه حـــق
***
بـی فـسـادی نیسـت گـر رو در صـلـاح آرنـد خـلـقبـــهــر خــواب روز، شــب را زنــده مــی دارنــد خــلــق
***
مـرو از راه بــه احــســان خــســیـســانـه خــلــقکــــه گــــلـــوگـــیـــرتــــر از دام بــــود دانـــه خــــلـــق
***
نــیــســـت از گــرد مــذلــت مــتـــواضـــع را بـــاکهیچ کـس پـشـت کـمـان را نرسـانـده اسـت بـه خـاک
***
بــــــرات رزق تــــــرا از زراعــــــت ایــــــزد پــــــاکبــه خــط سـبــز نـوشـتــه اسـت بــر صـحــیـفـه خــاک
***
مــی کــنـد عــیـب نـمــایـان را هـنـرپــرور کــمــالتــنـگ چــشــمـی مـی شــود در دانـه گــوهـر کــمـال
***
روزگـــاری شـــد دل افـــســــرده دارم در بــــغـــلجـــای دل چـــون لــالــه خـــون مــرده دارم در بـــغـــل
***
هـر کـه را از سـایـلـان نـاشـاد مـی سـازد بـخـیـلدر حــقــیــقــت بــنــده ای آزاد مــی ســازد بـــخــیــل
***
هـر کـه از لـاغـری انـگـشـت نـمـا شـد چـو هـلـالچـــون مـــه بــــدر رســـد زود بـــه مـــعـــراج کـــمـــال
***
تـن گـران و جـان نـزار و دل کـبـاب اسـت از طـعـامغفلت از خواب است و خواب از آب و آب است از طعام
***
لـازم یـکــدیـگــر افــتــاده اســت نـاکــامـی و کــامبــیـشــتــر از فــصــل هـا در فـصــل گـل بــاشــد زکـام
***
حــرص کـرد از دعــوی فــقـر و فــنـا شــرمـنـده امبــــخـــیـــه از دنـــدان ســـگ دارد لـــبــــاس ژنـــده ام
***
مـی چــکـد چـون شـمـع آتــش از زبــان خـامـه اممــی کــشــد بــر ســیـخ مــرغ نــامــه بــر را نـامــه ام
***
اشـک خـونـین بـس کـه زد جـوش از دل دیوانـه امچـون نـگـیـن هـمـوار شـد بــا فـرش، سـقـف خـانـه ام
***
نــاز آن لــبــهـا ز خــط از قــدردانـی مــی کــشــماز ســـیــاهــی نـــاز آب زنـــدگـــانــی مـــی کـــشـــم
***
گـر چـه در راه سـخـن کـرده اسـت از سـر پـا قـلمســرنــیــارد کــرد از خــجـــلــت هــمــان بـــالــا قــلــم
***
از خـمـوشـی مـا ز دسـت هرزه نـالـان رسـتـه ایممــا در مــنــزل بــه روی خــود ز بــیــرون بــســتــه ایـم
***
مـا بــه رنـجــش اکـتــفـا از تــنـدخـویـان کـرده ایـممـا بــه پــشــت کـار صــلـح از زشــت رویـان کـرده ایـم
***
غــم بـــه آه از ســـیــنــه افــگــار بـــرمــی آوریــممــا بـــه نــیــش عـــقــرب از دل خـــار بـــرمــی آوریــم
***
چـنـد دل ز انـدیـشـه بــیـش و کـم روزی خـوریـم؟دیــگـــران روزی خـــورنـــد و مـــا غـــم روزی خـــوریــم
***
بـر زمـیـن خـط از خـیـال سـرو قـدی مـی کـشـیـماول مــشــق جــنـون مــاســت، مــدی مـی کــشــیـم
***
کـجـا شـور قـیـامـت تـلـخ سـازد خـواب شـیرینـم؟کـه پـای سـیل مـی آید بـه سـنـگ از خـواب سـنگـینم
***
مـا نـه امـروز ز گـلـگـشــت چــمـن ســیـر شـدیـمغــنــچــه بــودیــم دریــن بـــاغ کــه دلــگــیــر شــدیــم
***
چــنـان کـه جــمـلـه عـبــادات از وضـوسـت تــمـاموجــــود آدم خــــاکــــی بــــه آبـــــروســــت تــــمــــام
***
نــجـــســت نــاوک آهــی درســت از شــســتـــمبـــه غـــبـــغــب هــدفــی آشـــنــا نــشـــد دســـتـــم
***
مـرا کـه هـسـت مـیـسـر سـبــو بـه دوش کـشـمچـــرا کـــبـــاده خـــمــیــازه تـــا بـــه گــوش کــشـــم؟
***
بــه دســت چــون شــکــن زلـف او شــمـار کــنـممــگـــر ز عـــقـــده دل ســـبـــحـــه اخـــتـــیــار کـــنــم
***
کـجـاسـت مـشـت زری تـا چـو گـل بـه بـاد دهـیمگــهــر کــجــاســت کــه ریــزش بــه ابـــر یــاد دهــیــم
***
دل را ز زلـــف آن بــــت پــــرفــــن گـــرفــــتــــه امایــن ســـنــگ را ز چـــنــگ فـــلــاخـــن گـــرفـــتـــه ام
***
از بــس کــه بــی گــمــان بــه در دل رســیــده امبـــاور نــمـــی کـــنــم کـــه بـــه مـــنــزل رســـیــده ام
***
جــــان دگــــر ز بـــــوســــه دلــــدار یــــافــــتـــــمعـــــمـــــر دوبـــــاره از دو لـــــب یـــــار یـــــافـــــتـــــم
***
از جـــــلـــــوه ات ز هــــوش مـــــن زار مــــی رومچـــنــدان کـــه مـــی روی تـــو مـــن از کـــار مــی روم
***
مــــا در جــــهـــان قــــرار اقــــامـــت نـــداده ایـــمچــون ســرو ســالـهـاســت بــه یـک پــا ســتــاده ایـم
***
ز اهــل کــرم بــه هــنــد کــســی را نــدیــده ایـماز طـــوطـــیــان کـــریــم کـــریــمــی شـــنــیــده ایــم!
***
پــیـوســتــه مـا ز فــکــر دو عــالــم مـشــوشــیـممــا از دو خــانـه هـمـچــو کــمــان در کــشــاکــشــیـم
***
مــا آبـــروی فـــقـــر بـــه گــوهــر نــمــی دهــیــمســـد رمــق بـــه مــلــک ســـکــنــدر نــمــی دهــیــم
***
طـــرفـــی ز نــهــال قــد آن شـــوخ نــبـــســـتـــمدر ســایـه نــخــلــی کــه نــشــانــدم نــنــشــســتــم
***
از دل نـــــبـــــرد زنـــــگ الـــــم بـــــاد بـــــهــــارمچــون گــرد یــتــیــمــی اســت زمــیـن گــیــر غــبــارم
***
مــا از لــب خـــامــش ز ســخــن داد گــرفــتـــیــمبـــا شــیــشــه ســربـــســتـــه پـــریــزاد گــرفــتـــیــم
***
مـا هـمـچــو شــرر تــلـخــی غـربــت نـکـشـیـدیـمدر نـــقــــطــــه آغــــاز بــــه انــــجــــام رســــیـــدیـــم
***
یــک دم کــه بـــه کــف بـــاده گــلــرنــگ نــداریــمبـــر چـــهــره چـــو مـــیــنــای تـــهــی، رنــگ نــداریــم
***
ز تــــن عــــضــــوی بــــود دلـــهـــای خــــودکــــامکـــــــه رنـــــــگ بــــــــرگ دارد مـــــــیـــــــوه خـــــــام
***
روی خــوبــت زنـگ خـودبــیـنـی زدود از گـلـرخــانکـــار صـــیــقـــل کـــرد ایــن آیــیــنــه بـــا آهــن دلـــان
***
حـلـقـه هـر در مـشـو بــا قـامـت هـمـچـون کـمـانتـــا نـــگـــردی تـــیــر بـــاران مـــلـــامـــت را نـــشـــان
***
نـوشــهـا درج اســت در نـیـش عــتــاب آلــودگــانپـــشـــه دارد حـــق بـــیــداری بـــه خـــواب آلــودگــان
***
عــیـب دنـیـا را نــمــی بــیـنــنــد کــوتــه دیـدگــانگـر چـه بـی پـرده اسـت در چـشـم نـظـر پـوشـیـدگـان
***
دل چـو روشـن گـشـت در غـمـخـانـه دنـیـا مـمـانخــرمـن خــود را چــو کــردی پــاک در صــحــرا مــمــان
***
شد چـو سـوزن خـشک، خـار از قرب گل پـیراهنانرنـــج بـــاریــک آورد آمـــیـــزش ســـیــمـــیــن تـــنـــان
***
کـار صـوفـی چـیسـت، خـاطـر را مصـفـا سـاخـتـناز قـــبــــول نـــقـــش هـــا آیـــیـــنـــه را پـــرداخـــتـــن
***
هـســت بــا قـد دو تــا بــرگ اقــامـت ســاخــتــنزیــر دیــوار شــکــســتـــه رخـــت خــواب انــداخـــتـــن
***
مـی کــنـد آتــش زبــان دفــع گـزنـد خــویـشــتــنمـصـرع بــرجـسـتـه خـود بــاشـد سـپــنـد خـویـشـتــن
***
تــا کـی از عـمـامـه خـواهـی کـوس دانـایـی زدن؟بـــر ســـر بـــازار شـــهـــرت طـــبـــل رســـوایـــی زدن
***
بــا دل پــر خــون بــرون زان زلـف شـبــگـون آمـدنهــســت بـــا دســت تــهــی از هــنــد بــیــرون آمــدن
***
روی از عــــالـــم بــــگـــردان، روی در دیـــوار کـــنوضـــع نــاهــمــوار عــالــم را بـــه خـــود هــمــوار کــن
***
شــانـه در خــط مـعـنـبــر ای صــنـم داخــل مـکـندر خــط اســتــاد، بــی مـوجــب قــلــم داخــل مــکــن
***
در تــلــاش آفــریـن افــکــار خــود رنـگــیـن مــکــنگــوش خــود را کــاســه دریــوزه تـــحــســیــن مــکــن
***
فـــارغ اســـت از دیـــو مـــردم خـــاطـــر آزاد مـــننــیــســـت از جـــوش پـــری ره در خـــیــال آبـــاد مــن
***
در جــوهــر نــهــفــتــه مــن ســرســری مــبــیــنآیــیــنــه ام، بـــه جـــامــه خـــاکــســـتـــری مــبـــیــن
***
بـه هـیچ جـا نـرسـد زهـد خـشـک صـومـعـه دارانکـه پــای آبــلـه دارســت دســت ســبــحــه شــمـاران
***
چــون بـــرآیــد دل ز قــیــد زلــف عــنــبـــرفــام او؟دانـــه مـــی گـــردد گـــره در حـــلـــقـــه هـــای دام او
***
هـر چــه بــخـشـد عـالـم نـاسـاز مـی گـیـرد ز تــوغــیـر عــبــرت هـر چــه گــیـری بــاز مــی گــیـرد ز تــو
***
گــر شــود گــویـا بــه ذکــر حــق لـب خــنـدان تــومــصـــحـــف نــاطــق شـــود ســـی پـــاره دنــدان تـــو
***
بــس کـه ســرزد شــکــوه رزق از لـب گـویـای تــوشــد دل گــنــدم دو نــیــم از بــدگــمــانــی هــای تــو
***
قـامـت او چـون شـود در بـوسـتـان همدوش سـروحـلـقـه ها از طـوق قـمـری می کـشـد در گـوش سـرو
***
زیــنــهــار از درد و داغ عــشــق روگــردان مــشــوبـــر چــراغــان تــجــلــی آســتــیــن افــشــان مــشــو
***
پــریـزادی اســت دســت آمـوز زلـف مـشـکـبــار اوکــه یـک دم بــر زمــیـن نـنـشــیـنـد از دوش و کــنـار او
***
یکـی صـد شـد ز خـط کـیـفـیـت چـشـم خـراب تـومــگــر خــط مـی کــنـد بــیـهـوشــدارو در شــراب تــو؟
***
کـجـا سـرپـنجـه خـورشـید گـیرد جـای دسـت تـو؟بـه غـیر از بـهلـه دسـتـی نیسـت بـر بـالـای دسـت تـو
***
شـکـر را نی بـه نـاخـن مـی کـند دشـنام تـلـخ تـوبــه شـور حـشـر چـشـمـک مـی زنـد بــادام تــلـخ تــو
***
ســــرونـــازی کــــه مـــنـــم مــــحــــو رخ انـــور اوهـــالـــه مـــه شـــود آغـــوش ز ســـیـــمـــیــن بـــر او
***
مـی چــکــد بــوســه ز لــعــل لــب مـیـخــواره تــومـــی زنـــد خــــون هـــوس جــــوش ز نـــظــــاره تــــو
***
اگـــر چــــه لـــالـــه طـــورســــت روی روشـــن اوچـــــــراغ روز بـــــــود بـــــــا بـــــــیــــــاض گــــــردن او
***
ز انــــفــــعــــال خـــــرام تـــــو آب گــــردد ســـــروز طــــوق فــــاخــــتــــه پــــا در رکــــاب گـــردد ســــرو
***
صــد پــرده شــوخــتــر بـــود از چــشــم خــال تــوایـــن نـــافــــه پــــیـــش پــــیـــش دود از غــــزال تــــو
***
خـرقـه بــر دوشـان از فـرزنـد و زن بــگـسـیـخــتــهشــوره پـــشــتـــانــنــد از بـــار گــران بـــگــریــخـــتـــه
***
در عـلـم ظـاهـری چــه کـنـی عـمـر خــود تــبــاه؟دل را ســفــیـد کــن، چــه ورق مــی کــنــی ســیـاه؟
***
ز ذکـــر جـــهــر مــکــن مــنــع صـــوفـــیــان لــلــهکـــه عـــاشـــقـــنــد بـــه بـــانــگ بـــلــنــد بـــرالـــلــه
***
از اشــــک بــــرد راه بــــه کــــوی تــــو نــــظــــارهدر بـــحـــر کـــنـــد ســـیـــر مـــعـــلـــم بـــه ســـتـــاره
***
زان لـــب نــتـــوان کـــرد بـــه دشـــنـــام کـــنـــارهتـــــیـــــغ دو دم اوســـــت مـــــرا عـــــمـــــر دوبـــــاره
***
چـند غم از دل بـه اشـک لاله گون شوید کسـی؟تـا بـه کی از ساده لوحی خون بـه خون شوید کسی؟
***
ای ز خــاک افــتــادگـان کــاکـلـت ســنـبــل یـکـیاز هـــواداران رخــــســـارت نـــســـیـــم گـــل یـــکـــی
***
قـــد رعـــنــای تـــرا تـــا دیــد، از شـــرمــنــدگــیقــمــریـان را ســرو شــد ســوهــان طــوق بــنــدگــی
***
خـون تـاک از شـوق مـی جـوشـد اگـر سـاغـرزنیغــنـچــه شــادی مـرگ مـی گــردد اگـر بــر ســر زنـی
***
ایـن کـه زاهـد کـرد پــهـلـوی خــود از دنـیـا تــهـیکــاش در پــای گــلــی مــی کــرد یـک مــیـنــا تــهــی
***
خــضــاب تــازه ای هـر دم بــه روی کــار مـی آریشـدی پـیر و همـان دسـت از سـیه کـاری نـمـی داری
***
مـیـم در جـام، اخـگـر در گـریـبــان اسـت پــنـداریگـلـم در دســت، آتــش در نـیـسـتــان اسـت پــنـداری
***
گرفتم سال را پـنهان کنی، بـا مو چه می سازی؟گـرفـتـم مـوی را کـردی سـیه، بـا رو چـه مـی سـازی؟
***
ز مسـتـی دیگران را می کنی تـکلیف می نوشیبـه عـیب دیگران خـواهی که عـیب خـویش را پـوشـی
***

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج