فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

قسمت اول

زشـت رو چــون سـازد از خــود دور خـوی زشـت را؟لــازم افــتــاده اســت خــوی زشــت، روی زشــت را***چــــرخ مـــی دانـــد عــــیـــار آه پــــرتــــائثـ…

زشـت رو چــون سـازد از خــود دور خـوی زشـت را؟لــازم افــتــاده اســت خــوی زشــت، روی زشــت را
***
چــــرخ مـــی دانـــد عــــیـــار آه پــــرتــــائثــــیـــر رامــی تــوان در زخــم دیــدن جــوهــر شــمــشــیـر را
***
چــشـم صـیـاد تــو تــرسـانـده اسـت چـشـم نـاز رابــی زبــان کـرده اسـت سـحــر غـمـزه ات اعـجــاز را
***
چــون دریـغ از دیــده داری حــســن ذات خــویـش رااز چــه دادی عـرض بــر عــالـم صــفـات خــویـش را؟
***
از دســـت کـــار رفـــتـــه بــــود پـــیـــش، کـــار مـــادر بـــــرگــــریــــز جــــوش زنــــد نــــوبـــــهــــار مــــا
***
گـــردون ســـنـــگـــدل نـــبـــود مـــرد جـــنـــگ مـــاپـــــروای تــــیــــغ کــــوه نــــدارد پـــــلــــنــــگ مــــا
***
زد غـــوطـــه بـــس کــه در تـــن خـــاکــی روان مــاگـــردیـــد رفـــتـــه رفـــتـــه زمـــیــن آســـمـــان مـــا
***
تــــا چـــنـــد نـــهـــد روی بــــه رو آن کـــف پــــا را؟مـــی ریــزم، اگـــر دســـت دهــد، خـــون حـــنـــا را!
***
بــــگـــذار شـــود زیـــر و زبــــر جــــســــم گـــران راتـــا چـــنـــد عـــمـــارت کـــنـــی ایــن گـــور روان را؟
***
بـــیــدار کـــنـــد بـــانــگ نــی افـــســـرده دلـــان رانـــی صــــور ســــرافــــیـــل بــــود مــــرده دلــــان را
***
کــلــیــد فــتـــح بـــود از دل شـــکــســـتـــه گــدا رادر گـشــاده روزی اســت چــشــم بــســتــه گــدا را
***
قــرار نـیـســت دمـی چــون شــرار، خــرده جــان راچـه حـاجــت اسـت بــه طـبــل رحـیـل ریـگ روان را؟
***
زهــــی ز روزن داغ تــــو روشــــنــــایــــی دلــــهــــاشــکــســت طــرف کــلــاه تــو مــومــیــایــی دلــهــا
***
نــیــســت پــروای کــدورت دل بـــی کــیــنــه مــا رازنــگ پـــیــراهــن تـــن مــی شـــود آیــیــنــه مـــا را
***
گـریـه مـسـتــانـه بــی مـی مـی کـنـد مـا را خــرابسـیـل بــیـکـارســت چــون از خــود بــرآرد خــانـه آب
***
از تــرحــم حــســن جــولـان مـی نـمـایـد در نـقــابســاقـی از بــی ظــرفــی مـا مـی کـنـد در بــاده آب
***
مـی شـود در دور خــط عـاشـق ز جــانـان کـامـیـاببــیـشــتــر گـردد دعـا در دامـن شــب مـســتــجــاب
***
عـــمـــر را پـــاس نــفـــس بـــاز نـــدارد ز شـــتـــابنـــــتـــــوان زد بـــــه گـــــره آب روان را ز حـــــبـــــاب
***
چــه خــیـال اســت کــنـد مــســت تــرا بــاده نــابمــســتـــی چــشــم تـــرا آب خــمــارســت شــراب
***
روز در جـــام مـــی آویــز کـــه در شـــب مــی نــابهمچـو آبـی اسـت کـه لب تـشـنه بـنوشـد در خـواب
***
چــو ســاخــت قـد تــرا حــلـقـه عـمـر پــا بــه رکـاباشــاره ای اســت کــه بـــر در زن از جــهــان خــراب
***
یـــکـــی دو شـــد ز اجـــل مـــاتــــم روان غـــریـــبدوبــــاره کـــور شــــود کـــور در مـــکــــان غــــریـــب
***
زردرویـی مــی کــشــد مــهـر از تــرنـج غــبــغــبــتبـــوســـه در پـــرواز مــی آیــد ز تـــحـــریــک لــبـــت
***
عمر چون از چل گذشت از وی وفاجستـن خطاستدر نـشـیـب از آب خـودداری طـمـع کـردن خـطـاسـت
***
حــاصــل مـا از نـظــربــازی نـگــاه حــســرت اســتکشت ما را خـوشه ای گر هسـت آه حـسرت اسـت
***
لـعـل جــان بــخــش تــرا خـط دوربــاش آفـت اسـتنـیـل چــشــم زخــم آب زنـدگــانـی ظــلـمـت اســت
***
قـســمـت روشـنـدلـان از زنـدگـانـی کـلـفـت اســتچـشـمـه حـیـوان ز آه خـود نـهـان در ظـلـمـت اسـت
***
در کهنسـالی ز نسـیان شـکـوه کـفـر نعـمت اسـتهـر چـه از دل مـی بــرد یـاد جــوانـی رحـمـت اسـت
***
بـی دمـاغـان را نرنجـاندن بـه صـحـبـت مـنت اسـتپـیش عزلت دوسـتـان تـقصیر خـدمت، خـدمت است
***
شـیوه چـشـم کـبـود از چـشـم هـا دلـکـشـتـرسـتخـــانــه چـــیــنــی نــمــا را آب و تـــاب دیــگــرســت
***
بـاده لعـلی ز لعـل و شـیشـه از کان خـوشـتـرسـتبـی تـکلف شیشه می از بـدخـشـان خـوشـتـرسـت
***
راحــت مــرگ فــقــیـران ز اغــنــیـا افــزونــتــرســتکـفـش تــنـگ از پــا بــرون کـردن حــضـور دیـگـرسـت
***
نیسـت شاه آن کس که او را تـاج گوهر بـر سرستهر که را سـد رمق هسـت از جـهان، اسـکـندرسـت
***
صــنــدل بـــی مــغــز عــالــم گــرده دردســرســـتنـوش ایـن مـحــنـت سـرا آهـن ربــای نـشـتــرســت
***
آنــچــه مــا را از شــراب زنـدگــی در ســاغــرســتخـوردنـش خـون دل اسـت و مـانـدنـش دردسـرسـت
***
مـی شــوم گـل، در گـریـبــان خــار مـی افــتــد مـراغــنـچــه مـی گــردم، گــره در کــار مـی افــتــد مــرا
***
بــحــر نــتــوانــد غــبــار غــم ز دل شــســتــن مــراچــون گـهـر گــرد یـتــیـمـی گـشــتــه جــزو تــن مـرا
***
مـــی گـــشـــایـــد ذکـــر بــــر رویـــت در الـــلـــه رانـیـسـت جــز ایـن حـلـقـه دیـگـر حـلـقـه آن درگـاه را
***
خــط مـشـکـیـن خــواســت عـذر آن عـذار ســاده راسـرمـه ای در کـار بــود ایـن چـشـم بــرف افـتــاده را
***
نیسـت سـوی حـق بـه جـز تـسـلـیم راهی بـنده راجــسـتــجــوی ایـن گـهـر گـم مـی کـنـد جــویـنـده را
***
نـیـســت پــروای عـلـایـق طـبــع وحــشــت دیـده راخـــار نـــتـــوانـــد گـــرفـــتـــن دامـــن بـــرچـــیــده را
***
عـشـق مـی پــاشـد ز یـکـدیـگـر دل غـم پـیـشـه راتــوتــیـا مـی ســازد آخــر زور مـی ایـن شــیـشــه را
***
حــســن عــالـمـســوز دارد بــی قــرار انـدیـشــه رانـقــش شــیـریـن نـعــل در آتــش گــذارد تــیـشــه را
***
زلـــف طـــرار تـــو مـــی بـــنـــدد زبـــان شـــانـــه رادر ســخـــن مــی آورد لــعــل لــبـــت پـــیــمــانــه را
***
بــی ســرانـجــامـی صــفـا بــخــشــد دل دیـوانـه راتــــرک رفـــت و رو بــــود جــــاروب ایـــن ویـــرانـــه را
***
نـیـل چــشـم زخـم بــاشـد زنـگ کـلـفـت سـیـنـه رانــاخــن شــیــرســت صــیــقــل در نــظــر آیـیــنــه را
***
شــوخــی راز مـحــبــت مـی شــکـافــد ســیـنـه راآب ایـن گـوهـر بــه طــوفـان مـی دهـد گـنـجــیـنـه را
***
بـیخـودی فـرش اسـت در چـشـم و دل بـی تـاب ماچـــون ره خـــوابـــیــده بـــیــداری نــدارد خـــواب مــا
***
مــی کــنــد در پـــرده شــب جـــلــوه دایــم روز مــابــی سـیـاهـی نـیـســت هـرگـز داغ عـالـمـسـوز مـا
***
از گـــرانــخـــوابـــی چـــو چـــشـــم دام آزادیــم مــاغـفـلـت مـا نـیـســت غـفـلـت، خــواب صــیـادیـم مـا
***
بــر زبـــان حــرف طــلــب هــرگــز نــمــی آریــم مــامــیـهـمــان بــی طــلــب را دوســت مــی داریـم مــا
***
دور شـــو ای آســــتــــیـــن از دیـــده گـــریـــان مـــامــو نــمــی گــنــجــد مــیــان گــریــه و مــژگــان مــا
***
بـه هـمـواری تـوان بـردن سـبـق از همـرهـان اینـجـابــه خـودداری تــوان افـتــاد پــیـش از کـاروان ایـنـجــا
***
بــه احـسـان هـمـتـم مـی کـرد قـارون اهـل دنـیـا رااگـر مـی بــود مـمـکـن خـرج کـردن دخـل بـی جـا را!
***
تــمــنــای تــو دارد در کــشــاکــش آســمــان هـا راهـدف خــمــیـازه آغــوش مـی ســازد کــمــان هـا را
***
ز بـدگـویان امان خـواهی، ز غـیبـت پـاک کـن لـب رابـه از تـرک گـزیـدن نـیـسـت افـسـون مـارو عـقـرب را
***
ز خــط انـدیـشــه نـبــود چــهـره آن ســرو قـامـت رانـمـی پــوشــد حــجــاب ابــر خــورشــیـد قـیـامـت را
***
کـجــا انـدیـشــه عـقـبــاســت عـقـل ذوفـنـونـت را؟کــه دارد فــکــر نــان و جــامــه بـــیــرون و درونــت را
***
کـنـد هـر جــا پــریـشـان بــاد زلـف مـشـکـبــارش رانـقـاب روی عــنـبــر مـی کـنـد خــجــلـت بــهـارش را
***
تـوجـه نیسـت بـا دلهای سنگین عشق سـرکش رانـمـی بــاشـد بــه هـم آمـیـزشـی یـاقـوت و آتـش را
***
بـه گلشـن چـون روی، بـنما بـه گل چـاک گریبـان رادر بـــاغ نــوی بـــگــشــای بـــر رو عــنــدلــیــبـــان را
***
نـلـرزد چـون دل از دهـشـت چـو بـرگ بـیـدپـیران را؟کـه عــیـنـک هـســت مـیـزان قــیـامـت دوربــیـنـان را
***
بـه آسـانـی شـود دلـهـا مـسـخـر گـوشـه گـیـران رایـد طـولـاســت در صــیـد مـگـس هـا عـنـدلـیـبــان را
***
کـشـید آن سـنگـدل از دسـت مـن زلـف پـریشـان راکـه ســازد کـعـبــه در ایـام مـوســم جــمـع دامـان را
***
ز نـقــصــان گـهـر بــاشــد گـران خــیـزی بــزرگـان راکـه خـودداری مـیسـر نیسـت گـوهرهای غـلـطـان را
***
نـشـاط ظـاهر از دل کـی بـرد غـم هـای پـنـهـان را؟گــره نـگــشــایـد از دل خــنــده ســوفــار پــیـکــان را
***
عــدالــت عــمــر جــاویـدان دهــد فــرمــانــروایـان راسـبـیـل خـضـر کـن هـمـچـون سـکـنـدر آب حـیوان را
***
مــصــیـبــت مـی کــنـد بــر دل گــوارا زهـر مــردن رادر آتــش مــی نــهــد داغ عــزیـزان نــعــل رفــتــن را
***
بـلایی نیسـت چـون دل واپـسـی جـانهای روشن راکـه مـی گـردد گـره در رشـتــه سـنـگ راه، سـوزن را
***
نـمـی گـردد حـجــاب از دورگـردی لـفـظ مـضـمـون راســواد شــهـر نـتــوانـد مــســخــر کــرد مــجــنـون را
***
چـه حـاصـل کز غزالان بـزم رنگین اسـت مجـنون را؟سـگ لـیلـی بـه از آهوی مشـکـین اسـت مجـنون را
***
بـــه خـــامــوشـــی ســـرآور روزگــار زنــدگــانــی رااگـر دربــسـتـه مـی خـواهـی بــهـشـت جـاودانـی را
***
نـمـی آیـی بــه بـیـداری چـو در آغـوش مـن شـبـهـارهـا کـن تـا بــدزدم بــوسـه ای در خـواب ازان لـبــهـا
***
بــه چــشــم مـردم آگـاه، ایـن فــرســوده قــالـبــهـاســـوارانــنــد در راه عـــدم افـــکـــنــده مــرکـــبـــهــا
***
بـخـیل دوربـین زان می کند وحـشـت ز صـحـبـت هاکـه چـون اعـداد، رجـعـت در کـمـین دارد ضـیافـت ها
***
شـود زیـر و زبــر مـجــمـوعـه خــاطـر ز مـحــفـل هـاز جـمـعـیـت پــریـشـان مـی شـود سـی پــاره دلـهـا
***
ز لـعــلـش پــر مـی گــلــرنـگ شــد پــیـمـانـه دلـهـاز چــشـم ســبــز او چــیـنـی نـمـا شـد خــانـه دلـهـا
***
بـه چـشـم عـاقـبـت بـین هر کـه خـود را دید در دنیابــه مـیـزان قــیـامـت خــویـش را ســنـجــیـد در دنـیـا
***
(سـر تــسـلـیـم خــرد بــر خـط جــام اسـت ایـنـجــاآفـــتـــاب نــقـــش بـــر لــب بـــام اســـت ایــنــجـــا)
***
(هـر کـه خـامـوش شـد از اهـل بـیـان اسـت ایـنـجـاهـر کـه انـداخــت سـپــر تــیـغ زبــان اسـت ایـنـجــا)
***
جــز یـتــیـمـی چــه بــر ایـن داشــت در گــوش تــراکآب در شـــیـــر کـــنـــد صـــبـــح بـــنـــاگـــوش تـــرا
***
ایـن نـه خــط اســت ســیـه کــرده بــنــاگــوش تــراســـایــه گـــرد یــتـــیــمـــی اســـت در گـــوش تـــرا
***
زاهــد خــشــک بــود دشــمــن جــان مــیــکــش راچــون سـفـالـی کـه خــورد خــون مـی بــی غـش را
***
پـــنــد اربـــاب خـــرد پـــنــبـــه گـــوش اســـت مــرانــالـــه نــی حـــدی مــحـــمــل هــوش اســـت مــرا
***
چــون ســویـداســت نـهـان در دل شـب کـوکـب مـاخـــط بـــیــزاری صـــبـــح اســـت ســـواد شـــب مــا
***
مــی تــپــد در جــگــر خــاک هــمــان طــیـنــت مــاشـــمــع را شـــعـــلــه جـــوالــه کــنــد تـــربـــت مــا
***
چــرخ خــونــخــوار دلــیـرســت بــه خــونــریـزی مــاشـش جـهـت پــنـجـه شـیـرسـت بــه خـونـریـزی مـا
***
چــه نـســبــت اســت بــه یـوسـف رخ نـکـوی تــرا؟بــــریـــد از دو جــــهـــان هـــر کــــه دیـــد روی تــــرا
***
مــســـنــج بـــا دل شـــب فــیــض صـــبـــح انــور راچــه نـســبــت اسـت بــه عـنـبــر، بــهـار عـنـبــر را؟
***
چــه آتــش اســت بــه جــان ایـن دل مـشــوش را؟کـــه مـــی خـــورد چـــو مــی نــاب خـــون آتـــش را
***
حـــذر ز نـــاخـــن الـــمـــاس نـــیـــســـت داغ مـــراکـــه بــــرگـــریـــز بـــود بـــرگ عـــیـــش بــــاغ مـــرا
***
فــراغــبـــال مــحـــال اســت راســت کــیــشــان رانــشـــانــه تـــنــگ کـــنــد بـــر خـــدنــگ مــیــدان را
***
رخــــســــار آتــــشــــیـــن نـــپــــذیـــرد نـــقـــاب رامـــی ســـوزد آفـــتــــاب قـــیـــامـــت ســــحــــاب را
***
گـــردد دو نـــیــم، دل ز گـــلـــســـتـــان مـــلـــول راتــــیــــغ دو دم بــــود لــــب خــــنــــدان مــــلــــول را
***
خــال تــو ســوخــت جــان مـن غــم ســرشــتــه راآه اســـت خـــوشـــه، دانـــه آتــــش بــــرشـــتـــه را
***
زخـــم زبــــان بــــه جــــوش نـــیـــارد فـــســـرده رانــشــتـــر ســبـــک عــنــان نــکــنــد خــون مــرده را
***
کــم کــم کــن آشـــنــا بـــه لــب زخـــم دشــنــه راســـیــراب مــی کــنــنــد بـــه تـــدریــج تـــشــنــه را
***
عـقل شـرع بـاطـن اسـت و شـرع عقل ظـاهرسـتهر کـه سـرمـی پـیچـد از فـرمـان ایشـان کـافـرسـت
***
داغــدار عــشـــق را نــور و صـــفــای دیــگــرســـتدر نــظــرهــا ســنــگ آتــش را جــلــای دیـگــرســت
***
جـای بـرگ گل بـه بـسـتـر اشک رنگینم بـس استشــعــلـه آواز بــلـبــل شــمـع بــالـیـنـم بــس اســت
***
عـیب مـردم بـر هنـر تـا چـنـد بـگـزینی، بـس اسـتچون مگس بـر عضو فاسد چند بنشینی، بـس است
***
نـغـمـه هـای جـانـفـزا در پــرده نـی مـدغـم اسـت؟یــا دم روح الــقــدس در آســـتـــیــن مــریــم اســـت
***
شانه با صد دست از بست و گشادش درهم استقفـل وسـواسـی که می گویند، زلف پـر خـم اسـت؟
***
بـی خبـر از غفلت خویش است تا جان در تن استپــای خــواب آلــود بــیـدارســت تــا در دامــن اســت
***
عـمـر را بــر بــاد دادن تـن بـه صـحـبــت دادن اسـتنــقــد اوقـــات گــرامــی را بـــه غـــارت دادن اســـت
***
آتــشــیـن رویـی کــه داغ مـا گـلـی از بــاغ اوســتدشــت از چــشــم غــزالـان ســیـنـه پــرداغ اوســت
***
حــاصــل دنــیــا و بـــال جــان فــارغــبــال تــوســتهر چه در کشتی شکستن با تو ماند آن مال توست
***
کـــاکـــل او دام در راه صـــبـــا انــداخـــتـــه اســـتزلـف او زنـجــیـر را در دســت و پــا انـداخــتــه اسـت
***
یوسـف از بـی مـهری اخـوان بـه چـاه افـتـاده اسـتبــی حــســد نـبــود بــرادر گــر پــیـمــبــرزاده اســت
***
تــا دل از دســتــم شــراب ارغــوانــی بــرده اســتخـــضـــر را پـــنــدارم آب زنــدگــانــی بـــرده اســـت!
***
کـی نـسـیـم صـبـحـدم بـا غـنـچـه گـل کـرده اسـتآنـچـه بــا دل زخـم شـمـشـیـر تــغـافـل کـرده اسـت
***
بـس که بـر آن پـیکر سـیمین قـبـا چـسـبـیده اسـتهـر کـه او را در قـبـا دیده اسـت، عـریان دیده اسـت!
***
تــا دل بــی تــاب مـن گــرم طــلـب گـردیـده اســتخــار صــحــرای مــلــامــت مـوی آتــشــدیـده اســت
***
هر کـه بـا بـی نسـبـتـان گـردد طـرف، دیوانه اسـتروی گــردانــیـدن ایـنــجــا حــمــلــه مــردانــه اســت
***
بـی حـیا گـر غـوطـه در گـوهـر زنـد بـی مـایه اسـتشــرم روی نــیـکــوان را بــهــتــریـن پــیــرایـه اســت
***
آب حــیـوان بــا لـب لـعـل تــو خـون مـرده ای اسـتپـیش تـمـکـین تـو حـیرت آهوی رم خـورده ای اسـت
***
نغـمـه شـیرین در مـذاقـم بـی شـراب تـلـخ نیسـتزاهد خـشـکی اسـت سـاز آنجـا کـه آب تـلخ نیسـت
***
دل بـه صـحـبـت ذوق خـلـوت دیده را در بـند نیسـتایـن نـهـال خـوش ثــمـر را حـاجــت پــیـونـد نـیـسـت
***
جــز حــریـم دل کــز آب و گــل در او آثــار نــیــســترو بـه هـر جـانـب کـه مـی آری بـه جـز دیوار نـیسـت
***
گـوش نـاقـص طـیـنـتــان را پــرده انـصــاف نـیـســتزین سـبـب در جـام مـعـنی جـز مـی ناصـاف نیسـت
***
در چــمـن چــون بــاغـدار لـالـه گـون خــود گـذشـتغـنـچـه گـل از سـر یـک مـشـت خـون خـود گـذشـت
***
بـعـد سـالی در گلسـتـان جـلوه ای گل کـرد و رفـتخـنـده ای بــر بـی قـراری هـای بــلـبــل کـرد و رفـت
***
از دعــا در صــبـــح کــام دل تـــوان آســـان گــرفــتدسـت خـود بـوسـیـد هـر کـس دامـن پـاکـان گـرفـت
***
خـبــرهـا مـی دهـد از مـی پـرسـتـی رنـگ غـمـازتگــواه از خـــانــه دارد غــنــچـــه خــمــیــازه پـــردازت
***
مرا در چـاه چـون یوسـف وطـن از مکر اخـوان اسـتبــرادر گـر پــیـمـبــرزاده بــاشـد دشـمـن جـان اسـت
***
غـرض از خـوردن مـی مـسـتــی بــالـادسـت اسـتبــاده را هـر کـه بــه انـدازه خـورد بــدمـسـت اسـت!
***
نــــالــــه نــــی حــــدی قــــافــــلــــه ارواح اســــتایــن کــمــربـــســتــه، شــبـــان گــلــه ارواح اســت
***
پــیــر را قــامــت خــم ســوی عــدم راهــبـــرســتایـن کـمـانـی اسـت کـه از تـیـر سـبـکـسـیـرتـرسـت
***
(در خــمـوشـی لـب مـن چــهـره گـشــای رازســتپـــشــت ایــن آیــنــه از ســاده دلــی غــمــازســت)
***
چــشـم مـیـنـا ز سـیـه بــخــتــی مـا خـونـریـزسـتســاغــر از شــکــوه کــم ظــرفــی مـا لــبــریـزســت
***
بـس که بـا سـنگ ز سـخـتـی دل من یکرنگ اسـتسـنگ بـر شیشه من، شیشه زدن بـر سـنگ اسـت
***
هــر ســر مــوی تــو در کــاوش دل مــژگــان اســتخـــط ریــحـــان تـــو گــیــرنــده تـــر از قـــرآن اســـت
***
تــا ز مـی چــهـره گــلــرنـگ تــو افــروخــتــه اســتجـــگــر لــالــه عــذاران چـــمــن ســوخــتـــه اســت
***
تــا چــمــن را قــد و رخــســار تــو آراســتــه اســتسـرو دودی اسـت کـه از خـرمن گل خـاسـتـه اسـت
***
رگ جـان مـن و آن زلـف بــه هـم پــیـوسـتــه اسـتپـیچ و تـاب من و آن سـلسـله بـا هم بـسـتـه اسـت
***
دل دگـــربـــار در آن زلـــف دو تـــا افـــتـــاده اســـتچــشـم بــد دور کـه بــســیـار بــجــا افـتــاده اســت
***
از رگ ابـــر هــوا دســتــه ســنــبـــل شــده اســتاز گـل و لـالـه زمـیـن یـک طــبــق گـل شــده اســت
***
بــاز سـرمـشـق جــنـونـم خـط نـازک رقـمـی اسـتکه دو نیم اسـت ز عشقش دل هر جـا قلمی اسـت
***
هــر چــه جــز حــیـرت دیــدار بــود نــادانــی اســتلــوح مــحــفــوظ هـمـیـن مـرتــبــه حــیـرانـی اســت
***
گــر چــه رخــســار تــرا آب طــراوت کــم نــیــســتاثــر گــریــه مــا هــیــچ کــم از شــبــنــم نــیــســت
***
عـشـق را چـشـم بـه سـامـان تـن آسـانـی نیسـتراحــتــی نـیـسـت کـه در جــامـه عـریـانـی نـیـسـت
***
از ســرانــجــام عــمــارت خــوشــی از دلــهـا رفــتوســعــت از دســت و دل خــلـق بــه مـنـزلـهـا رفـت
***
بــه گــریــه جــوهــر بــیــنــش ز دیــده مــا ریــخــتبــــهـــار عـــنـــبــــر مـــا در کـــنـــار دریـــا ریـــخـــت
***
چـه غـم اگر تـهی از بـاده جـام و شـیشـه ماسـت؟کـه چــشـم پــرفـن ســاقـی هـزار پــیـشـه مـاسـت
***
چــنـان کـه مـهـر خــمـوشـی سـپــنـد آفـتــهـاسـتنــفـــس درازی بـــیــجـــا کـــمــنــد آفـــتـــهــاســـت
***
دلــم ربــوده خــط شــکــســتــه بـــســتــه اوســتکــه مــومــیـایـی دلــهـا خــط شــکــســتــه اوســت
***
چـه سـود ازیـن کـه کـتـبــخـانـه جـهـان از تـوسـت؟ز عـلـم هـر چـه عـمـل مـی کـنـی بــه آن از تـوسـت
***
دلــــیـــل راه تــــوکــــل امـــیـــد کــــوتــــاه اســــتعــصــا ز دســت فــکــنــدن عــصــای ایـن راه اســت
***
خـموش هر کـه شـد از قـیل و قـال وارسـتـه اسـتنــمــی زنـنــد دری را کــه از بــرون بــســتــه اســت
***
پـلـنـگ اگـر چـه ز خـشـم آتـش فـروخـتـه ای اسـتنـظـر بـه گـرمـی خـویت سـتـاره سـوخـتـه ای اسـت
***
هــزار رنــگ بـــلــا در خـــمــار مــیــخـــواری اســـتگـلـی کـه رنـگ شـکـسـتـن نـدیده هـشـیاری اسـت
***
گــل ســر ســبــد روزگــار، خــوش خــویــی اســتکــلــیـد گــنـج ســعــادت گــشــاده ابــرویـی اســت
***
چـه شـد کـه مـجـلـس مـا را ز شـمـع زیور نـیـسـتبــیــاض گــردن مــیـنــا ز صــبــح کــمــتــر نــیـســت
***
بـــه زور خـــرده جـــان را نــگـــاه نـــتـــوان داشـــتبـــه مــشـــت ریــگ روان را نــگــاه نــتـــوان داشــت
***
یــعــقــوب از فــروغ جــمــال تـــو چــشــم بـــاخــتیـوســف تــمـام پــیـرهـن خــود فــتــیـلــه ســاخــت
***
جــایـی مـرو نـخــوانـده کــه گــر خــانـه خــداســتچـــیــن جـــبـــیــن مـــنــع مـــهــیــا ز بـــوریــاســـت
***
ابـــر ســـیـــاه حـــامـــل بــــاران رحـــمـــت اســـتراحــت دریـن بــســاط بــه مــقــدار زحــمــت اســت
***
بــا قـبــلـه طـاق ابــروی او را چـه نـسـبــت اسـت؟انـصـاف شـیـوه ای اسـت کـه بــالـای طـاعـت اسـت
***
مـــوی ســـفـــیـــد ریـــشـــه آه نـــدامـــت اســــتپـــیــری خــمــیــرمــایــه چـــنــدیــن کــدورت اســت
***
ای شـــانــه زلــف و کـــاکـــل دلــدار نــازک اســـتبـــاریــک شــو کــه رشــتــه ایــن کــار نــازک اســت
***
مــوی ســفــیــد صــبـــحــدم جــان غــافــل اســتقـــد خـــمـــیـــده صـــیـــقـــل آیـــیـــنـــه دل اســـت
***
چـــنــدان کـــه خـــار در پـــی آزار بـــلــبـــل اســـتدر زیـر چــشــم (غــنــچــه) هــوادار بــلــبــل اســت
***
ایـن شــور در جــهـان نـه از افـلـاک و انـجــم اســتهـر فـتـنـه ای کـه هـسـت (بـه) زیر سـر خـم اسـت
***
دیــدار یـــار در گـــره چـــشـــم بـــســـتـــن اســـتبـــنــد نــقــاب او ز دو عــالــم گــســســتـــن اســت
***
درمـان درد هـجــر ز جــان دســت شـسـتــن اسـتایـن چــاه دور را رسـن از خــود گـســســتــن اســت
***
شـــکــرفــروش مــصــر حـــلــاوت زبـــان تـــوســـتپــــرورده کــــنــــار نــــزاکــــت مــــیـــان تــــوســــت
***
خـال اسـت این که بـر لب او چـشم دوخـتـه است؟یـا شــبــنـمـی در آتــش یـاقــوت ســوخــتــه اســت
***
چــشـمـم ز پــهـلـوی دل دیـوانـه پــر شــده اســتاز دسـت شـیـشـه ام دل پــیـمـانـه پــر شـده اسـت
***
نــی انــجـــمــن فــروز شـــراب شـــبـــانــه اســـتگـــلــگــون بـــاده را نــفـــســـش تـــازیــانــه اســـت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج