فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 26 فروردین 1403

فرستادن پادشاه رسولان به سمرقند به آوردن زرگر

شه فرسـتـاد آن طرف یک دو رسولحـــاذقــان و کــافـــیــان بـــس عـــدولتــا ســمــرقــنـد آمــدنـد آن دو امـیـرپــیـش آن زرگـر ز شـاهـنـشـه بــشـیـرکـا…

شه فرسـتـاد آن طرف یک دو رسولحـــاذقــان و کــافـــیــان بـــس عـــدول
تــا ســمــرقــنـد آمــدنـد آن دو امـیـرپــیـش آن زرگـر ز شـاهـنـشـه بــشـیـر
کـای لـطـیف اسـتـاد کـامل معـرفـتفــاش انــدر شــهــرهــا از تــو صــفــت
نــک فــلــان شــه از بـــرای زرگــریاخـــتـــیـــارت کـــرد زیـــرا مـــهـــتـــری
اینک این خـلـعـت بـگـیر و زر و سـیمچــون بــیـایـی خـاص بــاشـی و نـدیـم
مـرد مـال و خــلـعــت بــســیـار دیـدغــره شــد از شــهـر و فـرزنـدان بــریـد
انــدر آمـــد شـــادمـــان در راه مـــردبـی خـبـر کـان شـاه قـصـد جـانش کرد
اسپ تـازی بـرنشست و شاد تاختخـونبـهای خـویش را خـلعـت شـناخـت
ای شــده انـدر ســفـر بــا صــد رضـاخـود بــه پــای خـویـش تـا سؤ الـقـضـا
در خـیـالـش مـلـک و عـز و مـهـتـریگــــفــــت عــــزرائیــــل رو آری بـــــری
چــون رســیـد از راه آن مـرد غــریـبانـدر آوردش بــه پــیـش شــه طـبــیـب
سـوی شـاهـنـشـاه بــردنـدش بـنـازتــا بـــســوزد بـــر ســر شــمــع طــراز
شـاه دیـد او را بـسـی تـعـظـیم کـردمــخـــزن زر را بـــدو تـــســلــیــم کــرد
پس حکیمش گفت کای سلطان مهآن کــنــیــزک را بــدیــن خــواجــه بــده
تـا کـنیزک در وصـالـش خـوش شـودآب وصـــلـــش دفـــع آن آتـــش شـــود
شـه بــدو بــخــشـیـد آن مـه روی راجـفـت کرد آن هر دو صـحـبـت جـوی را
مـدت شــش مـاه مـی رانـدنـد کــامتــا بــه صـحــت آمـد آن دخــتــر تــمـام
بـعد از آن از بـهر او شربـت بـساختتـا بـخـورد و پـیش دخـتـر می گـداخـت
چــون ز رنـجــوری جــمـال او نـمـانـدجـــان دخـــتـــر در وبـــال او نــمـــانـــد
چـونک زشت و ناخوش و رخ زرد شدانـــدک انـــدک در دل او ســــرد شــــد
عـشــقـهـایـی کـز پــی رنـگـی بــودعـشــق نـبــود عــاقـبــت نـنـگـی بــود
کـاش کـان هم ننگ بـودی یکـسـریتـــا نــرفـــتـــی بـــر وی آن بـــد داوری
خون دوید از چشم همچون جـوی اودشـــــمــــن جـــــان وی آمــــد روی او
دشــــمـــن طــــاووس آمـــد پــــر اوای بــســی شــه را بــکـشــتــه فـر او
گــفــت مــن آن آهـوم کــز نـاف مـنریـخــت ایـن صــیــاد خــون صــاف مــن
ای مـن آن روبــاه صـحـرا کـز کـمـیـنســر بــریــدنــدش بــرای پــوســتــیــن
ای مـن آن پـیلـی کـه زخـم پـیلـبـانریـخــت خــونــم از بــرای اســتــخــوان
آنـک کـشـتــسـتـم پــی مـادون مـنمـی نـدانـد کـه نـخــســپــد خــون مـن
بـر منسـت امـروز و فـردا بـر ویسـتخون چون من کس چنین ضایع کیست
گــر چــه دیـوار افــکــنـد ســایـه درازبـــاز گــردد ســوی او آن ســـایــه بـــاز
این جـهان کـوهسـت و فـعـل مـا نداســــوی مــــا آیـــد نــــداهـــا را صــــدا
ایـن بـگـفـت و رفـت در دم زیـر خـاکآن کـنـیـزک شـد ز عـشـق و رنـج پـاک
زانک عـشـق مردگان پـاینده نیسـتزانـک مـرده سـوی مـا آیـنـده نـیـســت
عــشـــق زنــده در روان و در بـــصــرهـر دمـی بــاشــد ز غــنـچــه تــازه تــر
عـشـق آن زنده گزین کـو بـاقـیسـتکـز شـراب جــان فـزایـت ســاقـیـسـت
عـشـق آن بـگـزین کـه جـمـلـه انبـیایــافــتـــنــد از عــشــق او کــار و کــیــا
تـو مگـو مـا را بـدان شـه بـار نیسـتبــا کـریـمـان کــارهـا دشــوار نـیـســت

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج