قالب شعر: شعر نیمایی

مرا با تو فراقی دور از دورم

تو خارا سنگی و من شیشه‌ی نورم

بسان پیرمردی در پی دریا

تو ماهی بودی و من قصه‌ی تورم

شبیه ِ دانه‌ی گندم به خاشاکی

نمی‌رویی و من‌ گاو‌ اهنی کورم

تنور خانه‌ام دوده زده دیری

خمیر ِ نانی و من آتشی هورم

به یُمن‌ت ابرها بارانی و غران

شب مهمانی‌ات را واژه‌ی سورم

رخ ِ ماه تو را برکه نمی‌تابد

تو مهتابی و من هم چشمه‌ی نورم

به دور خویش می‌گردی ، نمی‌دانی

تو حاجی هستی و من کعبه‌ی دورم

و گیرم گردنم هر دم گناهت تا

زنی بوسه به لب‌های من و گورم

#حسین‌_برقی . چ ِ .

1. ✍ هفتم مرداد