غمی در نهان خانه ی دل عیان شد

غمی در نهان خانه ی دل عیان شد

چنان سوزناکم مرا پاره جان شد

به معراج یارم ز هجران چه سازم

بیاسود چون خاک ؟ سیاهی جهان شد

نیاید به باور گل ماست پرپر

منم چشم گریان ز خونابه نان شد

تو اندر دل من چراغ حیاتی

در این جایگه چون به خواب این زمان شد

نه سوز است و سرما بسوزد دل من

کدامین گناه است خدا در بیان شد

جهان تنگ باشد به خوبان عالم

چو پروانه مانَد زپیله روان شد

وضو کن چو یارت گزارید عبادت

ثری تا ثریا به حال اذان شد

دل زارعی هم خدایا گرفته

علاجی به مرگ ار حسابی گران شد

ز ناسوت بگذر ملَک گشته بر در

تو خوابی ولی جان روان و جوان شد

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی