فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 اردیبهشت 1403

غمازی کردن غمازان پیش لیلی که مجنون عهد دیگر کرده است و دختر عم را به عقد نکاح درآورده است

کـی پــرده عـاشــقـی شــود ســازبــی زخــمـه عـیـبــجــوی غـمـازنــادیــده خــراش رشــتـــه چـــنــگاز چــنــگ کــجــا بــرآیـد آهـنــگاز قــصـــه قــ…

کـی پــرده عـاشــقـی شــود ســازبــی زخــمـه عـیـبــجــوی غـمـاز
نــادیــده خــراش رشــتـــه چـــنــگاز چــنــگ کــجــا بــرآیـد آهـنــگ
از قــصـــه قــیــس و دخـــتـــر عـــمدر مـجــلـس دوســتــان مـحــرم
چــون یـافــت وقــوف هـرزه گــویـیبـر قـیس شـکسـتـه عـیبـجـویی
فـی الـحـال بـه لـیلی این خـبـر بـردکز عشق تـو قیس را دل افسـرد
در دل شرری که داشت بـنشسـتبـا تـو نظری که داشت بـربـست
خـــاطـــر بـــه هــوای دیــگـــری دادبــاشـد بـه لـقـای دیـگـری شـاد
آمـــد پـــدر و گـــرفـــت دســـتـــشبــا دخـتــر عـم نـکـاح بــسـتـش
امــروز وی اســـت و دخـــتـــر عـــمآســوده جــگــر ز نــشــتــر غــم
تـــو نـــیـــز نـــظـــر ازو فـــروبـــنـــدیــاری بــگــزیـن و دل در او بــنــد
بــا اهــل جــفــا وفــا روا نــیــســتپـاداش جـفا بـه جـز جـفا نیست
لـیـلـی چــو شــنـیـد ایـن حــکـایـتکردش غـم جـان بـه دل سـرایت
کـاری افــتــاد و ســخــتــش افـتــادخـر مـرد بـه راه و رخـتـش افـتـاد
کـرد از غــم و درد دســت و پــا گـمدردی نـــوشــــیـــد از اول خــــم
بــــا قــــیـــس ز گــــردش زمـــانـــهبــرداشــت خــطــاب غــایـبــانــه
کــای دلــبــر بــی وفــا چــه کــردیبــا عـاشـق مـبــتـلـا چـه کـردی
بـا آنکه بـه جـان غم تـو خورده ستکردی کاری که کس نکرده ست
راهــش بـــزدی و گــشــتـــی از راهاحـسـنـت احـسـنت بـارک الـلـه
بــا هـم نــه چــنـیـن کــنــنــد یـاراناین نـیـسـت طـریق دوسـتـداران
گــنــدم بــنــمــودی از نــخــســتــمچـون عـقـد امـیـد شـد درسـتـم
کـــردم پـــی گــنــدمــت تـــک و دوهـیـچـم نـفـروخـتــی بــجــز جـو
اول ز وفــــــا نــــــهــــــادیــــــم داموان دم کـه ز مـن گـرفــتــی آرام
دامـــن نـــکـــوتــــری گـــرفــــتــــیوآرام بـــه دیــگـــری گــرفـــتـــی
چــون بــا دگـریـت دل خـوش افـتــدغم نیست که در من آتـش افتـد
بــــاد از تـــو بـــلـــنـــد آتـــش مـــنزان مجـلس عـشـرت تـو روشـن
لـیـلـی بــه چـنـیـن غـم جــگـرسـوزچـون کـرد شـب سـیـاه خـود روز
نـــاگـــه مـــجــــنـــون درآمـــد از راهاز لــیــلــی و حـــال او نــه آگــاه
شـد یـار طـلـب بــه رســم هـر بــارلـیـلـی بــه عـتــاب گـفـت زنـهـار
نــدهــنــد ره انــدر آن حـــریــمـــشوز تـیـغ و سـنـان کـنـنـد بـیمـش
او مـرد حــرمـســرای مــا نـیـســتاو شـیـفـتــه لـقـای مـا نـیـسـت
گــو دامــن یــار خــویـشــتــن گــیــردنـبــالـه کــار خــویـشــتــن گـیـر
شــــب بــــا دگـــران و روز بــــا مـــایــکـــدل نــبـــود هــنــوز بـــا مــا
مـسـکـین مـجـنون چـو آن جـفـا دیدبــســیـار بــه ایـن و آن بــنـالـیـد
آن نــالـــش او نــداشـــت ســـودیبــنـهـاد بــه ره ســر ســجــودی
گــریــان گــریــان ز دور بـــرگــشــتغمگین ز سـرای سـور بـرگشـت
نــادیــده ز یــار خـــود نــصـــیــبـــیمـی گـفـت بـه زیر لـب نسـیبـی
دردا کـــه عــــظــــیـــم دردنـــاکـــمدر راه امــیــد و بـــیــم خـــاکـــم
هــر لــحــظــه فــرو روم بــه راهــیخــود را نـبــرم گــمـان گــنـاهـی
هــمــراه ســـرشــک مــن رو ای آهوز جــرم نـکـرده عـذر مـن خــواه
پـــاکـــم ز گـــنــاه پـــیــچ در پـــیــچعشـق اسـت گناه من دگر هیچ
آن را کــه بــود هـمــیـن گــنــاهـشبـر بـیگـنـهی بـس این گـواهـش
حــاشــا کـه اگـر فـلـک شــود مـیـغبــاران گـردد بــه فـرق مـن تــیـغ
از یـــــار تــــــوانــــــدم بــــــریـــــدنســر بــر در دیـگــری کــشــیـدن
روزی کــه بــه زیــر خــاک بـــاشــمزآلـایـش جــســم پــاک بــاشــم
جــان مـن خـسـتــه پــیـش جــانـانبــاشـد نـغـمـات شـوق خــوانـان
بــر قــالـب خــود کـفــن زنـم چــاکفــریــادکــنــان بـــرآیــم از خــاک
تــــا حــــشـــر ره وفـــاش گـــیـــرمهر لـحـظـه بـه خـاک پـاش میرم
بـا خـویـش هـمـی سـرود مـجـنـونزان نـکـتــه هـمـچــو در مـکـنـون
وز دور هـــمـــی شـــنـــیـــد یـــاریاز آتــــش عـــشــــق داغـــداری
بـرگـشـت و بـه لـیلـی اش رسـانیدلـیلـی ز دو دیـده خـون چـکـانـید
شـد بــاز بــه عـشـق تـازه پــیـمـانوز کــرده خــویــش پــشــیـمــان
از شــعـر لـطــیـف و نـظــم دلـکـشاو نــیــز زد ایــن تـــرانــه خــوش
کان کس که بـه حاسدان نهد گوشآیــیــن وفـــا کـــنــد فـــرامـــوش
حــاســد بــبــرد ز جــان شــیــریــنشــیــریـنــی دوســتــان دیــریـن
یــا رب کــه مــبــاد هــیـچ حــاســدجــز بـــار گــران و نــرخ کــاســد
حــــاســــد ز مـــیـــانـــه دور بــــاداوز زخــــم زمـــانـــه کــــور بــــادا
بــــــادا رگ جــــــان او بــــــریـــــدهکـــز روی تـــوام بــــریـــد دیـــده
گـفـتــم بــی تـو بــه صـبــر کـوشـموز جـــام فـــراق زهــر نـــوشـــم
چون شوق آمد چه جای صبر استصبـرم بـی تـو چو تیره ابـر است
کـــز وی هـــمـــه بـــرق آه خـــیــزدبــــاران ســــرشــــک درد ریـــزد
بـــرخــیــز و بـــیــا کــه بــی قــرارموز کـرده خــویـش شــرمـســارم
تــا دل دهـمــت بــه بــی گــنـاهـیدسـتـت بـوسـم بـه عذرخـواهی
چـون ایـن در نـاب گـشـت سـفـتــهویـن غـنـچــه درد دل شـکـفـتــه
در خـــــون دل از مــــژه قــــلــــم زدبــــر پــــاره کـــاغـــذی رقـــم زد
پــیـچـیـد و بــه دسـت قـاصـدی دادسـوی سـر عـاشـقـان فـرسـتـاد
مــجــنـون چــو بــخــوانــد نــامــه اوپــا سـاخـت ز سـر چـو خـامـه او
احــرام حــریـم خـیـمـه اش بــسـتدیگر چو ستـون ز پـای ننشست
زان وسـوسـه مـی طـپــیـد تـا بــودوان مـرحـلـه مـی بــریـد تـا بــود

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج