غزل در کنار ِ من خوابیده …!
غزل در کنار ِ من خوابیده
آفتاب به رویش تابیده
غزل در هیاهوی ِ سکوت !
به این شانه ، آن شانه غلتیده
خال بر لب و بوسه بر پریچهره
آفتاب ِ حُسن لب بر چیده
جلوه ی نه تُوی فَلک گل کرد
عالم ِ عشق و کار ِسنجیده
شانه بر زلف ِ پر کلاغی اش !
حلقه در حلقه ی گیره قاپیده
عرفان در جستجوی ِ توست !
مژگان ِ دو پِلکش خوابیده
غزل در کنار ِ من خوابیده
آفتاب به رویش تابیده
مهدی عرفانیان