غروب تلخ
<span;>از غم داغ نبی ، حیدر ز پا<span;><span;> افتاده بود
<span;><span;>دین به دست ظالم نامردها افتاده بود
<span;><span;>زحمت حفظ و حراست از حریم کبریا
<span;><span;>روی دوش بضعهٔ بَدرُالدُّجا افتاده بود
<span;><span;>از لهیب آتش کین بر در بیتُ‌الحَرَم
<span;><span;>سوز تب بر قامت دٰارُالشِّفا افتاده بود
<span;><span;>ابر ظلمت ماه حق را در خسوف خون گرفت
<span;><span;>معنی شمس و ضُحٰی بر خاکها افتاده بود
<span;><span;>رفته رفته عرش حق می‌شد بدون قائمه
<span;><span;>لرزه بر زانوی ارکان هُدی افتاده بود
<span;>باغبانی در سکوت از ظلم گلچینان <span;><span;>نشست
<span;>شاخهٔ<span;><span;> یاسش به زیر دست و پا افتاده بود
<span;>رَدّ میخ و سیلی و <span;>شلّاقِ<span;> <span;><span;>قوم بی‌حیا
<span;><span;>روی جسم حضرت خَیرالنِّساء افتاده بود
<span;><span;>با غروبی تلخ طی شد روزهای مرتضی
<span;><span;>عاشق از معشوقه‌اش دیگر جدا افتاده بود
<span;>آنکه هر شب نغمهٔ <span;>عَجِّل<span;><span;> وَفاتی می‌سرود
<span;><span;>حال بین بسترش حاجت روا افتاده بود
<span;>با سرشک <span;>پر<span;><span;> ز خون چشم‌های زینبش
<span;><span;>زخم‌ها بر قلب شاه کربلا افتاده بود
<span;><span;>از نخست زندگی از چشم «ساده» خون چکید
<span;>با غمی که بر دلش زین ماجرا افتاده بود