علی اکبرفلاحی – عید

گر عالمی امروز را قدری رها از غم شدند
درسینه هاشان یک دمی ازغصه هاشان یاد نیست

اما دل آلوده ام حتی به قدر یک نفس
از اضطراب و درد و غم هرگز مرا آزاد نیست

هر کوچه و هر برزنی امشب چراغانی شود
در کلبه ی احزان ما جز ناله و فریاد نیست

ما را زکات از بهر چه،تا قوت غالب غم شده
از خوردن غم سائلی اندر پی غمباد نیست

عالم به یاد هم دگر دل ها روانه می کنند
اما من افتاده رادر سینه ی کس یاد نیست

با این گله ضایع مکن عیش همه ای پیرزاد
افتادگان چون تورا دیگر به غم ایراد نیست