عاروس

عاروس

**

در نیمه شبی به خواب دیدم

سگ را که نشسته همدمِ گُرگ

روباه که نمادِ حیله کاریست

بنشسته کِنار و می زند اُرگ

.

موش و بَقر و پلنگ رقصان

حمدونه مُدام می زدی لُرک

رقاصِ وسط شدی یکی مرغ

چوباز خروس تازه شد جُنگ

.

طاووس بُدی عروسِ میدان

داماد خری که گشته بود یُورک

ترکیب چنین ندیده بودم

پر ریزد و پشم می‌شدی کُرک

.

آهسته به گوشِ زوجه گفتم

طاووس ببین چو قالی تُرک

چشمان درشت و گونه ی سرخ

اَمرود نهاده زیرِ هر بُرگ

.

پرهای قشنگ و رنگ وارنگ

خطهای ردیف نقش بر لُنگ

چون مخملِ سبز جامه ی او

در دامن آن بَن است و کَلخُنگ

.

گفتا که صفات نیک طاووس

لازم نبُوَد که می زند بُنگ

کفشای سیاه و زشت عاروس

بینی که به پاش باشدش رُنگ؟

.

یعنی که خر است شوهر او

خر اَنگ نهد و می زند اُنگ

پس حرف نزن بشین آرام

خر به که همان بماندش گُنگ

.

قانع بشدم به حرفِ همسر

آسوده شدم از تَشِ این تُنگ

بیدار شدم ز خوابِ غفلت

خوشحال شدم که بُرده ام مُنگ

**