قالب شعر: قطعه

صفت های سه گانه

در حدیثی حضرت باقر امام پنجمین ع

این چنین فرموده که:دادار دانای جهان

رخصتی هرگز نفرموده کسی را تا کند

در سه مورد اندکی کوتاهی از حقً کسان

اوّلین ردّ امانت،گرچه صاحب بد عمل

دوّمینش هم وفا در عهد اگر جویی امان

سوّمینش نیکی و رفتار نیکو با پدر

ویژه بر مادر که مهرش ویژه است و جاودان

نه بپرس آئینشان،با تو چه خوبند و چه بد

باید این هر سه به جا آری، مشو غافل از آن

حاکمان باید که در احوال مردم این سخن

در نظر آورده و خدمت کنند ایزد نشان

آن امانت را که مردم بر حکومت‌ داده اند

باید از هر سو کند خدمت به مردم بی گمان

یا همان عهدی که مولا گفته عالِم داده است

تا نگردد هرگز او بر ظلم ظالم دیده بان

گر معیشت تنگ شد،آنان مقصّر بوده اند

زشتی این فاجعه هرگز نگنجد در بیان

ظالمان باید مدام احساس ناامنی کنند

تا شود  ظلم و ستم در خواب و رؤیا ها نهان

آصف اینها را مکن در دورِ غیبت جستجو

می شود جمله محقّق،چون رسد صاحب زمان

امام باقر عليه السلام فرمود

ثَلاثٌ لَمْ يَجعَلِ اللّه ُ عَزَّوَجَلَّ فيهِنَّ رُخصَةً: أداءُ الاَمانَةِ إلَى البَرِّ وَ الفاجِرِ وَ الوَفاءُ بِالعَهْدِ لِلبَرِّ وَ الفاجِرِ وَ بَرُّ الوالِدَينِ بِرَّيْنِ كانا أوْ فاجِرَينِ

سه چيز است كه خداى عزوجل به هيچ كس رخصت و اجازه نقض آن را نداده است:

۱. اداى امانت به نيكو كار و بدكار.

۲. وفاى به پيمان در برابر نيكوكار و بد كار.

۳. خوشرفتارى و نيكى نسبت به پدر و مادر، چه نيك باشند و چه بد كار.

اصول كافى، 3، ص 236