صد شعر تر انگیزد خاطر که خدایی شد

صد شعر تر انگیزد خاطر که خدایی شد

از معرفت ایمان بر جان چه صفایی شد

در دفتر عشق افزود آثار محبت را

الله هویدا شد آدم به ثنایی شد

شد تاج شرف در سر دارد پی خود دلبر

زد زنگله از هر در امواج صدایی شد

انسان چه ابهت یافت هر دم به خدا پیوست

دست ازلی بیند شد چاره ز جایی شد

آغوش خداوندی بازست بر آدم ها

پروانه ی این میدان دیدار نهایی شد

خاکستر عاشق را یک دانه در او کشتم

یک عالم زیبایی روییده چرایی شد

صدچشمه زسنگی شد یک چشمه چو سنگی شد

دیوار شود برپا در نظم بنایی شد

یکرنگی این عالم صد رنگ دگر دارد

در عرش خدا زارع بر کسب ردایی شد

#زینالعابدین_زارعی_انگورانی