فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 26 فروردین 1403

شماره ٩: گر ماه من برافکند از رخ نقاب را

گــر مــاه مــن بــرافــکــنــد از رخ نـقــاب رابــرقــع فــروهـلــد بــه جــمــال آفــتــاب راگـویـی دو چـشـم جــادوی عـابــدفـریـب اوبـر چـشم من بـه…

گــر مــاه مــن بــرافــکــنــد از رخ نـقــاب رابــرقــع فــروهـلــد بــه جــمــال آفــتــاب را
گـویـی دو چـشـم جــادوی عـابــدفـریـب اوبـر چـشم من بـه سحر بـبـستـند خواب را
اول نـظــر ز دســت بــرفـتــم عـنـان عـقـلوان را کـه عـقـل رفـت چــه دانـد صـواب را
گفـتـم مگر بـه وصـل رهایی بـود ز عـشـقبـی حـاصلست خـوردن مستـسقی آب را
دعـوی درسـت نیسـت گر از دسـت نازنینچـون شـربــت شـکـر نـخـوری زهـر نـاب را
عشق آدمیتست گر این ذوق در تو نیستهمشـرکتـی بـه خـوردن و خـفتـن دواب را
آتــش بـــیــار و خــرمــن آزادگــان بـــســوزتـــا پـــادشــه خــراج نــخــواهــد خــراب را
قوم از شـراب مسـت وز منظور بـی نصـیبمن مست از او چنان که نخواهم شراب را
سـعـدی نگفتـمت که مرو در کمند عـشـقتــیــر نــظــر بــیــفــکــنــد افــراســیــاب را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج