فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 4 خرداد 1403

شماره ٩٧: در سر زینت خودآرا می رود آخر سرش

در ســـر زیــنـــت خـــودآرا مـــی رود آخـــر ســـرشحـلـقـه فـتـراک طـاووس اسـت از بــال و پـرشهــرکــه دارد خـــرده خــود از نــواســنــجـــان دریــغ…

در ســـر زیــنـــت خـــودآرا مـــی رود آخـــر ســـرشحـلـقـه فـتـراک طـاووس اسـت از بــال و پـرش
هــرکــه دارد خـــرده خــود از نــواســنــجـــان دریــغهمچو گل در هفته ای می ریزد از هم دفترش
چون سبو هرکس کند، بالین زدست خشک خویشازشــراب لـالـه گـون ریـزنـد گـل دربــســتــرش
شــمـع مـن در هـر کــه آتــش مـی زنـد پــروانـه واررنگ عـشـق تـازه ای می ریزد ازخـاکـسـتـرش
روزن آهــــی شـــــود هــــرمـــــوی بـــــرانـــــدام اوهـرکـه بــاشــد عــود خــام آرزو در مـجــمـرش
سـوخـت هـرکـس را کـه داغ آتـشـیـن رخـسـاره ایپــرده دار اخـگـر خـورشـیـد شـد خـاکـسـتـرش
گــر چــنــیــن از زنــگ مــی آیــد بـــرون آیــیــنــه امچـشـم می بـازد بـه اندک فرصتـی روشنگرش
مـی کـند چـون مـوی آتـشـدیده مـشـق پـیچ و تـابرشـــتــــه زنـــار ازشـــرم مـــیـــان لـــاغـــرش
بـــیــضــه اســلــام گــردیــد آن ســنــگــیــن ز خــطهمچـنان صـلب اسـت دربـیداد چـشـم کافرش
دولــت دنــیــا نــگــردد جـــمــع صــائب بـــا حــضــورشـمع می لرزد تـمام شـب بـه زرین افسـرش

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج