فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٩٤: زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا

زهی عشـق زهی عشـق که ما راسـت خـدایاچـه نغزست و چـه خوبـست چـه زیبـاست خدایااز آن آب حــیـاتــســت کــه مــا چــرخ زنــانــیـمنـه از کـف و نـه از نـای…

زهی عشـق زهی عشـق که ما راسـت خـدایاچـه نغزست و چـه خوبـست چـه زیبـاست خدایا
از آن آب حــیـاتــســت کــه مــا چــرخ زنــانــیـمنـه از کـف و نـه از نـای نـه دف هـاســت خــدایـا
یقین گشت که آن شاه در این عرس نهانسـتکــه اســبــاب شــکــرریـز مــهــیــاســت خــدایـا
بــه هـر مـغـز و دمـاغـی کـه درافـتـاد خـیـالـشچـه مغزست و چـه نغزست چـه بـیناست خـدایا
تــن ار کــرد فــغــانــی ز غــم ســود و زیــانــیز تــسـت آنـک دمـیـدن نـه ز سـرنـاسـت خــدایـا
نـی تــن را هـمـه سـوراخ چــنـان کـرد کـف تــوکـه شـب و روز در این نـالـه و غـوغـاسـت خـدایا
نـی بـیـچـاره چـه دانـد کـه ره پـرده چـه بـاشـددم نـایـیـســت کـه بــیـنـنـده و دانـاسـت خــدایـا
کـه در بــاغ و گـلـســتــان ز کـر و فـر مـسـتــانچه نورست و چه شورست چه سوداست خدایا
ز تــیـه خــوش مـوســی و ز مـایـده عــیـســیچه لوتـست و چه قوتـست و چه حلواست خدایا
از این لوت و زین قوت چه مستیم و چه مبهوتکـه از دخـل زمـیـن نـیـسـت ز بــالـاسـت خــدایـا
ز عــکــس رخ آن یـار در ایـن گــلـشــن و گـلـزاربـه هـر سـو مـه و خـورشـید و ثـریـاسـت خـدایـا
چـو سیلیم و چـو جـوییم همه سـوی تـو پـوییمکـه مـنـزلـگـه هـر ســیـل بــه دریـاســت خــدایـا
بـسـی خـوردم سـوگند کـه خـاموش کـنم لیکمــگــر هــر در دریــای تـــو گــویــاســت خـــدایــا
خمش ای دل که تـو مستـی مبـادا بـه جـهانینــگــهــش دار ز آفــت کــه بــرجــاســت خــدایــا
ز شـمـس الـحـق تـبــریـز دل و جـان و دو دیـدهســراســیـمـه و آشــفـتــه ســوداســت خــدایـا

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج