کــبــر بـــا اهــل مــحــبــت نــاز بـــا اهــل نــیــازکـار معـشـوقـان بـود گـر عـاشـقـی چـندین منازعــاشــق از آلــایــش کــونــیـن بــاشــد بــرحـ…
| کــبــر بـــا اهــل مــحــبــت نــاز بـــا اهــل نــیــاز | کـار معـشـوقـان بـود گـر عـاشـقـی چـندین مناز |
| عــاشــق از آلــایــش کــونــیـن بــاشــد بــرحــذر | حــوری از آرایـش مـشــاطــه بــاشــد بــی نـیـاز |
| کـار بـهر دوسـت کـن، بـرادوسـت بـاشـد مزد تـو | دشـمن تـسـت آنچـه دارد مر تـرا از دوسـت بـاز |
| نـان بــرای او خـوری بــا روزه هـمـسـنـگـی کـنـد | خــواب بــهـر او کـنـی کـمـتــر نـبــاشــد از نـمـاز |
| جــان خــود را در رهـان عــشــق نـه واره ز خــود | بـاز شـد مـرغـی کـه او را طـعـمـه خـود کـرد بـاز |
| گرچـه مملوکسـت چـون منظور سـلطـانی شـود | کـوس مـحـمـودی زنـد در صـف مـحـبــوبــان ایـاز |
| همچو شمع ار عاشقی بـا سوز دل با آب چشم | شب بروز آور، گهی می سوز و گاهی می گداز |
| گر بگوید دوست اشک از سر فرو باری چو شمع | ور بـخـواهـد بــاز آتـش در دهـان گـیـری چـو گـاز |
| گـر دلـت او را خـوهـد تـن را چـه عـزت جـان بـده | ور ز قـدرش آگـهـی زر را چـه قـیـمـت سـر بـبــاز |
| ور بـجـان قصدت کند می بـین قضا را جمله عدل | ور ز تـو نـعـمـت بــرد مـی رو بــلـا را پــیـش بــاز |
| ور دهد دسـتـت کـه خـود را پـای بـر گـردن نـهی | تــا بــعــلــیـیـن نـداری مــانـعــی ســر بــر فــراز |
| ســیـف فـرغــانـی ز خــود بــگـذر قـدم در راه نـه | در سـواران بــنـگـر و بــا خـر دریـن مـیـدان مـتـاز |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
