ای که در حـسـن عـمل زامسـال بـودی پـار بـهمـردم بـی خـیـر را دسـت عـمـل بـی کـار بـهچــنـد گـویـی مـن بــهـم در کـار دنـیـا یـا فـلـانچون ز دین بی بـه…
| ای که در حـسـن عـمل زامسـال بـودی پـار بـه | مـردم بـی خـیـر را دسـت عـمـل بـی کـار بـه |
| چــنـد گـویـی مـن بــهـم در کـار دنـیـا یـا فـلـان | چون ز دین بی بـهره بـاشد سگ ز دنیا دار به |
| دیـن تـرا در دل بـه از دنـیـا کـه در دسـتـت بــود | گـل بــدسـت بــاغـبــان از خــار بــر دیـوار بــه |
| نفس اگر چه مرده باشد آمنی زو شرط نیست | دزد اگر چـه خـفتـه بـاشـد پـاسـبـان بـیدار بـه |
| نفـس سـرکـش بـهر دین مالیده بـهتـر زیر پـای | بـهر سـلطـان مرد لشـکر کشـتـه در پـیکار بـه |
| نـفـسـت از بــهـر تـنـعـم مـیـخـوهـد مـال حـرام | سـگ چـو مردارسـت بـاشـد قوت او مردار بـه |
| زر خـالـص نـزد تـو از دیـن خـالـص بــهـتــرسـت | گـلـخـنـی را خـار بـی گـل از گـل بـی خـار بـه |
| بـر سر نیکان چو بـد را از تـو بـاشد دست حکم | تــو ازو بــســیـار بــدتــر او ز تــو بــسـیـار بــه |
| آن جـهانـجـویی کـه نـزد حـق بـدین نـبـود عـزیز | در جـهان چـون اهل بـاطـل بـهر دنـیا خـوار بـه |
| دیـن بــنـزد مؤمـن از دیـنـار و دیـبــا بـهـتـرسـت | کــافــری گــر نـزد تــو از دیـن بــود دیـنــار بــه |
| نـزد چـون تـو بـی خـبـر از فـقـر بـه بـاشـد غـنـا | نـزد طـفـل بـی خـرد از مـهـره بــاشـد مـار بـه |
| عـقـل نـیـک انـدیـش در تـو بـهـتـر از طـبـع لئیم | غـلـه خــاصــه در غـلـا از مـوش در انـبــار بــه |
| جـهـل رهـزن را مـگـو از عـلـم رهـبــر نـیـک تــر | ظــلــمــت شــب را مــدان از روز پــرانـوار بــه |
| از سـخـن چـون کـار بـاید کـرد بـهتـر خـامشـی | وز کـلـه چــون راه بــایـد رفـت پــای افـزار بــه |
| عیب پـنهان را چو می بـینی و پـنهان می کنی | آن دو چشم عیب بین پوشیده چون اسرار به |
| هـرکــرا پــنــدار نــیـکــویـی نــبــاشــد در درون | گـرچـه بــد بــاشـد بــرو او را ز خـود پـنـدار بـه |
| جرم مستـغفر بـسی از طاعت معجب بـهست | گـرچـه اندر شـرع نبـود ذنب از اسـتـغـفـار بـه |
| تــا ز چــشـم بــد امـان یـابــد جــمـال نـیـکـوان | آبــلـه بــر روی خـوب از خـال بــر رخـسـار بــه |
| در طـریـق ار یـار جـویـی از غـنـی بـهـتـر فـقـیـر | ور بـگـرما سـایه خـواهی بـید از اسـپـیدار بـه |
| هر کـرا درویش نـبـود خـواجـه نـیکـوتـر بـنـفـس | هـرکــرا بــلـبــل نـبــاشــد زاغ را گـفــتــار بــه |
| او بــجــان از تــو نـکـوتــر تــو بــجـامـه زوبــهـی | هسـت ای بـی مغز او را سـر تـرا دسـتـار بـه |
| عرصه دنیا بـدوریشـان صاحـب دل خـوشـسـت | ای بــر تــو دوخـیـار از یـک جــهـان اخـیـار بــه |
| بــا وجــود خــار کـز وی خــسـتــه گـردد آدمـی | گـل چـو در گلشـن نبـاشـد گلخـن از گلزار بـه |
| سـیف فرغـانی دلت بـیمار حـرصـسـت و طـمع | گـر نه تـیمارش کـنی کـی گردد این بـیمار بـه |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
