فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٩٠: شرح دهم من که شب از چه سیه دل بود

شـرح دهم من کـه شـب از چـه سـیه دل بـودهر کی خورد خون خلق زشت و سیه دل شودچون جگر عاشقان می خورد این شب به ظلمدود ســیـاهـی ظــلـم بــر دل شــب مـی دم…

شـرح دهم من کـه شـب از چـه سـیه دل بـودهر کی خورد خون خلق زشت و سیه دل شود
چون جگر عاشقان می خورد این شب به ظلمدود ســیـاهـی ظــلـم بــر دل شــب مـی دمـد
عــاقــلــه شــب تــویـی بــازرهـانـش ز ظــلــمنــیــم شــبــی بـــر فــلــک راه بــزن بـــر رصــد
تــا بــرهـد شـب ز ظـلـم مـا بــرهـیـم از ظـلـامای کـه جــهـان فـراخ بــی تــو چــو گـور و لـحـد
شـب همـه روشـن شـود دوزخ گـلـشـن شـودچـــونـــک بـــتـــابـــد ز تـــو پـــرتـــو نـــور احـــد
سـیـنـه کـبــودی چـرخ پـرتـو سـیـنـه مـنـسـتجــرعـه خــون دلـم تــا بــه شـفـق مـی رســد
فارغ و دلخـوش بـدم سرخـوش و سرکش بـدمبــولـهـب غـم بــبــســت گـردن مـن در مـســد
تـــیـــر غـــم تـــو روان مـــا هـــدف آســـمـــانجـان پـی غـم هم دوان زانک غمش می کشـد
جــانـم اگـر صـافـیـسـت دردی لـطـف تــوسـتلـطـف تــو پــایـنـده بــاد بــر سـر جــان تــا ابــد
قـافـلـه عـصـمـتــت گـشـت خـفـیـر ار نـه خـودراه زن از ریـــــگ ره بــــــود فـــــزون در عــــــدد
سـر بـه خـس اندرکـشـید مرغ غـم از بـیم آنکبــر ســر غــم مـی زنـد شــادی تــو صــد لـگـد
چـشـم چـپــم مـی پــرد بــازو مـن مـی جـهـدشــایــد اگــر جــان مــن دیـگ هــوس هــا پــزد
جـان مـثـل گـلـبـنـان حـامـلـه غـنـچـه هـاسـتجــانـب غــنـچــه صــبــی بــاد صــبــا مــی وزد
زود دهـانـم بــبــنــد چــون دهـن غــنــچــه هـازانـک چـنین لـقـمـه ای خـورد و زبـان مـی گـزد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج