فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 4 خرداد 1403

شماره ٨٩: غره مشو گر ز چرخ کار تو گردد بلند

غـره مشـو گـر ز چـرخ کـار تـو گـردد بـلـندزانـک بــلــنـدت کــنـد تــا بــتــوانـد فــکــنـدقــطــره آب مـنـی کــز حــیـوان مـی زهـدلـایق قـربـان نـشـ…

غـره مشـو گـر ز چـرخ کـار تـو گـردد بـلـندزانـک بــلــنـدت کــنـد تــا بــتــوانـد فــکــنـد
قــطــره آب مـنـی کــز حــیـوان مـی زهـدلـایق قـربـان نـشـد تـا نشـد آن گـوسـفـنـد
تــوده ذرات ریـگ تــا نـشـود کـوه سـخـتکـس نـزنـد بـر سـرش بـیهـده زخـم کـلـنـد
تـا نـشـود گـردنـی گـردن کـس غـل نـدیدتـا نـشـود پــا روان کـس نـشـود پـای بــنـد
پس سبـقت رحمتی در غضبـی شد پدیدزهر بـدان کس دهند کوسـت معـود بـه قند
برگ که رست از زمین تا که درختی نشدآتــش نـفــروزد او شــعــلـه نـگــردد بــلـنـد
بـاش چـو رز مـیوه دار زور و بـلـنـدی مـجـواز پـی خـرمـا بــدانـک خـار ورا کـس نـکـنـد
از پـی میوه ضـعـیف رسـتـه درخـتـان زفتنقـش درخـتـان شـگـرف صـورت مـیوه نژنـد
دل مثـل اولیاسـت اسـتـن جـسـم جـهانجسم به دل قایمست بی خلل و بی گزند
قـوت جــسـم پــدیـد هـسـت دل نـاپــدیـدتـا بـه کی انکـار غـیب غـیب نگر چـند چـند

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج