ای خــریـداران رویـت عـاشــقـان جــان فـروششـور در مـردم فـتـاد از عـشـق رویـت رو بــپــوشبـــا قـــفـــاداران انــجـــم مـــاه نــتـــوانــد زدنبـا ر…
| ای خــریـداران رویـت عـاشــقـان جــان فـروش | شـور در مـردم فـتـاد از عـشـق رویـت رو بــپــوش |
| بـــا قـــفـــاداران انــجـــم مـــاه نــتـــوانــد زدن | بـا رخـت پـهلو اگـر خـورشـید بـاشـد پـشـت روش |
| من خـمش بـودم مـرا آورد شـوقـت در سـخـن | چـون دم انـدر نـی کـنـی لـابــد بــرآیـد زو خـروش |
| آفــتــاب گـرم رورا کآســمـانـهـا در قـفــاســت | گــر مــدد زآن رخ نــبــاشــد یـخ بــگــیـرد آب روش |
| بـس عجـب سـریسـت سـر عشـق کز آثـار او | نـی تـوان کـردن حـکـایت نی تـوان بـودن خـمـوش |
| در دلم از عشـق تـو صد درد و می گویی منال | می نهی بر آتشم چون دیگ و می گویی مجوش |
| شهد اندر نان و مسکین را همی گویی مخـور | زهـر انـدر آب و عـاشـق را هـمـی گـویـی بــنـوش |
| پـایـم انـدر بـنـد مـی آری (و مـی گـویـی) بـرو | اسـتـطـاعـت بـاز می گـیری و می گـویی بـکـوش |
| بار عشقت را که نگرفت آسمان بر پشت خود | مـن زمـیـن وارش چـو کـه تـا چـنـد بـردارم بـدوش |
| عشق می گوید بـجانان جان بـده گر عاشقی | هـرچـه او گـویـد بـدل بــایـد شـنـودن نـی بـگـوش |
| مسـت عـشـق تـو بـروز حـشـر گردد هوشـیار | هر که شـب می خـورده بـاشد بـامداد آید بـهوش |
| از هـوای تــســت دایـم جــان مـادر اضــطـراب | بـــاد مـــی آرد نـــه آتـــش آب دریــا را بـــجـــوش |
| بــر امـیـد وعــده فــردا کـه روز وصــل تــســت | رقــصــهــا کــردیـم دی و شــورهــا کــردیـم دوش |
| زاهدی کز خـمر عشق تـو همی کرد اجـتـناب | گـرچـه پـرآب انـابــت بـود، بــشـکـسـتـم سـبـوش |
| روح بــا چــنـدان خـرد سـودایـی آن روی خـوب | عــقــل بــا چــنـدیـن ادب دیـوانـه زنــجــیـر مــوش |
| سـیف فرغانی تـرا عاشـق نشـاید گفت ازآنک | جـان فـروشـاننـد عـشـاق و تـویی جـانـان فـروش |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
