فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٨٦: نیک بدست آنک او شد تلف نیک و بد

نیک بـدست آنک او شد تلف نیک و بـددل سـبـد آمد مکن هر سـقطی در سـبـدآنک تـواضـع کـند نگـذرد از حـد خـویشیـابــد او هـسـتــی بــاقـی بــیـرون ز حــدوا ک…

نیک بـدست آنک او شد تلف نیک و بـددل سـبـد آمد مکن هر سـقطی در سـبـد
آنک تـواضـع کـند نگـذرد از حـد خـویشیـابــد او هـسـتــی بــاقـی بــیـرون ز حــد
وا کن صـندوق زر بـر سـر ایمان فشـانکآخـر صـندوق تـو نیسـت یقـین جـز لـحـد
تـو لـحـد خـویـش را پـر کـن از زر صـدقپر مکنش از مس شهوت و حرص و حسد
هر چـه تـو را غـیر تـو آن بـدهد رد کنیچون بـدهی تـو همان دانک شود بـر تو رد
قـلب میاور بـدانک غـره کنی مشـتـریتـــرس ز ویــل لــکــل جــمــع مــالــاوعــد
آنک گشادی نمود نفس تو را تنگیستگفت خـدا نفس را بـسـتـه امش فی کبـد

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج