چه رویست آن که پیش کاروانستمگر شمعی به دست ساروانستسـلـیـمـانـسـت گـویی در عـمـاریکه بـر بـاد صـبـا تـخـتـش روانسـتجــمــال مــاه پــیـکــر بــر بــلـ…
| چه رویست آن که پیش کاروانست | مگر شمعی به دست ساروانست |
| سـلـیـمـانـسـت گـویی در عـمـاری | که بـر بـاد صـبـا تـخـتـش روانسـت |
| جــمــال مــاه پــیـکــر بــر بــلــنـدی | بـدان مـانـد کـه مـاه آسـمـانـسـت |
| بـهشتـی صورتـی در جـوف محـمل | چـو بـرجـی کآفتـابـش در میانست |
| خـداونـدان عـقـل این طـرفـه بـیننـد | که خـورشیدی بـه زیر سایبـانست |
| چـو نـیـلـوفـر در آب و مـهـر در مـیـغ | پــری رخ در نـقــاب پــرنـیـانــســت |
| ز روی کـار مـن بــرقـع بــرانـداخــت | به یک بـار آن که در بـرقع نهانست |
| شتر پـیشی گرفت از من بـه رفتـار | که بـر من بـیش از او بـار گرانسـت |
| زهی انـدک وفـای سـسـت پـیمـان | کـه آن سـنگـین دل نامـهربـانسـت |
| تـو را گر دوسـتـی بـا ما همین بـود | وفـای مـا و عـهـد مـا هـمـانـســت |
| بـــدار ای ســاربـــان آخــر زمــانــی | کـه عـهـد وصـل را آخــرزمـانـســت |
| وفــا کــردیـم و بــا مـا غــدر کـردنـد | بـر سـعـدی که این پـاداش آنسـت |
| نـدانـســتــی کـه در پــایـان پــیـری | نه وقـت پـنجـه کردن بـا جـوانسـت |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
