فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 اردیبهشت 1403

شماره ٨٠٠: ز فلک قوت بگیرم دهن از لوت ببندم

ز فــلــک قــوت بــگــیـرم دهـن از لــوت بــبــنــدمشـــکـــم ار زار بـــگـــریــد مـــن عـــیــار بـــخـــنــدممثـل بـلـبـل مسـتـم قـفـس خـویش شـکـسـ…

ز فــلــک قــوت بــگــیـرم دهـن از لــوت بــبــنــدمشـــکـــم ار زار بـــگـــریــد مـــن عـــیــار بـــخـــنــدم
مثـل بـلـبـل مسـتـم قـفـس خـویش شـکـسـتـمســوی بــالــا بــپــریـدم کــه مــن از چــرخ بــلــنــدم
نه چـنان مسـت و خـرابـم کـه خـورد آتـش و آبـمهـمـگـی غـرق جـنـونـم هـمـگـی سـلـسـلـه مـنـدم
کـلـه ار رفـت بـر او گـو نه کـلـم سـلـسـلـه مویمخـر اگـر مـرد بـر او گـو کـه بـر ایـن پـشـت سـمـنـدم
هـمـه پــربــاد از آنـم کــه مـنـم نـای و تــو نـایـیچو تویی خویش من ای جان پی این خویش پسندم
ز پـی قـند و نبـات تـو بـسـی طـبـله شـکـسـتـمز پـــی آب حــیــات تـــو بـــســی جـــوی بـــکــنــدم
چـو تـویـی روح جـهـان را جـهـت چـشـم بــدان رااگــرم پـــاک بـــســوزی ســزد ایــرا کــه ســپــنــدم
اگـر از سـوز چــو عـودم وگـر از ســاز چــو عـیـدمنــه از آن عــیــد بــخــنــدم نــه از ایـن عــود بــرنــدم
ســر ســودای تــو دارم ســر انـدیـشــه نــخــارمخـبـرم نیسـت کـه چـونـم نـظـرم نیسـت کـه چـنـدم
تـرشـی نیسـت در آن خـد تـرش او کرد بـه قاصدکـه اگـر روتــرشــم مـن نـه هـمـان شـهـدم و قـنـدم
چو دلم مست تو باشد همه جان هاست غلامموگـــر از دســـت تـــو آیــد نــکـــنـــد زهــر گـــزنـــدم
طـرف سـدره جـان را تــو فـروکـش بــه کـفـم نـهســوی آن قــلــعــه عــالــی تــو بــرانــداز کــمــنــدم
نه بـر این دخل بـچـفسم نه از این چـرخ بـتـرسمچــو فـزون خــرج کـنـم مـن نـه فـزون دخــل دهـنـدم

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج