فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 تیر 1403

شماره ٧٨٤: رنگین تر از حناست بهار و خزان ما

رنـگـیـن تــر از حــنـاســت بــهـار و خــزان مـابر دست خویش بوسه دهد بـاغبان ماچـون صـبـح در مـحـبـت خـورشـیـد صـادقـیماین تـب بـرون نمی رود از استخوا…

رنـگـیـن تــر از حــنـاســت بــهـار و خــزان مـابر دست خویش بوسه دهد بـاغبان ما
چـون صـبـح در مـحـبـت خـورشـیـد صـادقـیماین تـب بـرون نمی رود از استخوان ما
دسـت از کـمـنـد جـاذبـه کـوتـه نـمـی کـنـیمتـا شـیر مـسـت مـاه نگـردد کـتـان مـا
چـون بـیـد اگـر چـه تـیغ زبـانـیم سـر بـه سـربندی شده است بی ثمری بر زبان ما
مـا خـصـم را بــه زور تــواضـع کـنـیـم دوسـتبـیـرون بـرد ز تـیـر کـجـی را کـمـان مـا
ما چـشـم خـویش حـلـقـه هر در نمی کـنیمخـاک مراد مـاسـت همـان آسـتـان مـا
الـمـاس را بـه نـیـم نـظـر مـی کـنـد عـقـیـقداغی که شد سهیل دل خونچـکان ما
پـرواز می کـند چـو خـدنگ از کـمـان سـخـتاز ســنـگ خــاره، خــرده راز نـهـان مـا
چـون بـوی پـیرهن بـه نظـر می خـرند خـلـقگـردی کـه خــیـزد از طــرف کـاروان مـا
مانده اسـت همچـو دامن قارون بـه زیر خـاکدامــان دل ز لــنـگــر خــواب گــران مــا
از بــال و پــر غــبــار تــمــنــا فــشــانـده ایـمبــر شـاخ گـل گـران نـبــود آشـیـان مـا
قانع به یک سراسر خشک است ازین جهانچـون موجـه سراب دل خـوش عنان ما
صـائب بــلـنـد مـرتــبــه چــون آسـمـان شـودبـر هر زمین که سـایه کند بـاغـبـان ما

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج