اسـیر عـشـق تـو دلتـنگ از الم نشـودحـجـاب خـنده این کـبـک کوه غـم نشـودکجـا بـه درهم ودینار می شـود معموربه درد وداغ تو هر دل که محتشم نشودز حـرف مردم…
| اسـیر عـشـق تـو دلتـنگ از الم نشـود | حـجـاب خـنده این کـبـک کوه غـم نشـود |
| کجـا بـه درهم ودینار می شـود معمور | به درد وداغ تو هر دل که محتشم نشود |
| ز حـرف مردم عالم کشیده دار انگشت | که زود عـمر تـو کـوتـاه چـون قـلم نشـود |
| کـراسـت زهره تـواند بـه گـرد ما گردید | اگــر کــبـــوتــر مــا دور از حــرم نــشــود |
| بــه زیـر بــار سـتــم روزگـار خـم سـازد | ز بـار طاعت حـق قامتـی که خـم نشـود |
| بـه سـنگ کـم نکند التـفـات مرد تـمام | خـداپـرسـت مـقـید بـه یک صـنم نـشـود |
| که رو نهاد به هستی که از پشیمانی | نفس گسـسـتـه بـه معموره عدم نشـود |
| ز انـقـلـاب تـوان بـرد جـان بـه همـواری | کــه آب آیـنـه هـرگــز زیـاد وکــم نـشــود |
| شـود ز گـردگنه پـاک سـینه ای صـائب | که غـافل از نفـس پـاک صـبـحـدم نشـود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
