خانه / کتابخانه دیجیتال / کتاب های شاعران / سیف فرغانی / شماره ٧٥

شماره ٧٥

عـشـق تـمـکـین بـود بـتـمکـین دردم تـمـکـیـن مـزن بـتـلـویـن درچـون زادراک خـود حـقیقت عشقبـسـت بـر دیده جـهـان بـین دربـنگر امروز تـا چـه شور و شرستا…

عـشـق تـمـکـین بـود بـتـمکـین در	دم تـمـکـیـن مـزن بـتـلـویـن در
چـون زادراک خـود حـقیقت عشق	بـسـت بـر دیده جـهـان بـین در
بـنگر امروز تـا چـه شور و شرست	از مـجـازش بـویـس ورامـیـن در
گـر بــخـواهـد عـروس عـشـق تـرا	در جــهـانـت رود بــکــابــیـن در
تــرک مـلـک کـیـان بــبــایـد گـفـت	خـسروان را بـعشق شیرین در
هـسـت بـیرون ز هفـت بـام فـلـک	خـانه عـشـق را نخـسـتـین در
تــا تـرا خـانـه زیـر ایـن بــام اسـت	نـگــشــایـنـد بــر دلــت ایـن در
مطلب عشق را ز عقل که نیست	مــعــنـی فــاتــحــه بآمــیـن در
حـق شناسی ز فلسـفه مشناس	دانـه در مـجــو بــســرگــیـن در
ای تـــو در زیـــر جـــامـــه مـــردان	چـون نـجـاسـت بـجـام زرین در
رو کـه هسـتـی تـو انـدرین خـرقـه	همچو کردی بشعر پشمین در
بـــودی آیـــیـــنـــه جـــمـــال آلـــه	زنگ خـوردی بـجـای تـمکین در
چــشـمـه خـضـر بــوذی از پــاکـی	تـیره گشتی بـحوض خاکین در
عشق ورزی و دوسـت داری جـان	کفر بـی شک خلل بـود دین در
بـت پـرسـتـی همی بـکعبـه درون	زند خـوانی همـی بـیاسـین در
هسـتـی تـو و عشـق هر دو بـهم	الــمــوتــی بــود بــقــزویــن در
عـقـل را کـوسـت در ولـایـت خــود	شـهـسـواری بــخــانـه زیـن در
زالکی دان بـدسـت رستـم عشق	روبـهی دان بـچـنگ گـرگـین در
ای زهــر ره بـــحــضــرت تـــو دری	بــا تــو بــاز آیـم از کـدامـیـن در
دل ز خـود بــر گـرفـتــم و بــتـو داد	زدم آتـش بــجـان غـمـگـیـن در
تـا چـو پـشـت زمین مـعـرکـه شـد	روی زردم بــاشــک رنـگـیـن در
مـردم دیـده رگ گــشــودســتــنـد	راست گویی بـچشم خونین در
حـسـن چـون جـلـوه کـرد از رویـی	خـویشتـن را بـزلف مشکین در
بـهـر فـردای خـویش عـاشـق دیـد	روی محـنت بـخواب دوشین در
گـل چــو بــنـمـود روی گـو بــلـبــل	خـواب را خــار نـه بــبــالـیـن در
مـثــل مـا و تــو و قـصــه عــشــق	بـشنو و بـاز کن ز تـحـسـین در
ذکــر فــرعـــون دان بـــطـــاهــا در	قـصــه مـوردان بــطـاســیـن در