مـرا کـه بــســتــگـی قـفـل از کـلـیـد بــوددگـر چـه دل نگرانی بـه ماه عـید بـودنه دل نه بوسه نه دشنام می دهد لب اوبـلاست دشمن جانی که ناپـدید بـودجـه…
| مـرا کـه بــســتــگـی قـفـل از کـلـیـد بــود | دگـر چـه دل نگرانی بـه ماه عـید بـود |
| نه دل نه بوسه نه دشنام می دهد لب او | بـلاست دشمن جانی که ناپـدید بـود |
| جـهان ز صبـح شـکر خـنده تـوروشـن شـد | که دیده است شکر اینقدر سفید بود |
| اگـر سـپـهر بـه بـی حـاصـلـان ندارد لطـف | نـبـات بـهر چـه پـهلـو نشـین بـید بـود |
| اگـر دو عـیـد بــود خــلـق را بــه سـال دراز | مرا ز نام تو هر ساعتی سه عید بـود |
| نــیـفــتــد از نــظــر پــاکــدامــنــان هـرگــز | به رنگ آینه هرکس که پاک دیده بـود |
| بـه یـک تـبـسـم دزدیـده صـیـد صـائب کـن | ز خـوان لـطـف تـو تـا چـند ناامـید بـود |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
