فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 3 مرداد 1403

شماره ٧٤٧: افتادگی برآورد از خاک دانه را

افــــتــــادگــــی بـــــرآورد از خــــاک دانــــه راگـردنـکـشـی بــه خـاک نـشـانـد نـشـانـه راآن بــلـبــلـم کـه دیـدن بــال شــکــســتــه اماز آب چ…

افــــتــــادگــــی بـــــرآورد از خــــاک دانــــه راگـردنـکـشـی بــه خـاک نـشـانـد نـشـانـه را
آن بــلـبــلـم کـه دیـدن بــال شــکــســتــه اماز آب چـــشـــم دام کــنــد ســـبـــز دانــه را
کــو جــذبــه ای کـه تــا نـفــس از دل بــرآورمخـــاشـــاک گــردبـــاد کــنــم آشـــیــانــه را
در پــیـری از ســرشـک نـدامـت مـدار دســتبــشـکـن بــه آب صـبــح، خـمـار شـبــانـه را
مـا را بـهـم مـزن بـه زبــردسـتـی ای سـپـهـرکز موی درهم اسـت خـطر، دسـت شانه را
تـرسـم بـه عـجـز حـمـل نمـاینـد، اگـر نه مـنشـرمـنـده مـی کـنـم بــه تــحـمـل زمـانـه را
از زاهــدان خــشــک حــدیـث گــهـر مــپــرسکز بـحـر نیسـت بـهره بـه جـز خـس کرانه را
در خـود گـمان منزلتـی هر کـه را کـه هسـتبـــر صــدر اخـــتـــیــار کــنــد آســـتـــانــه را
وحشت کند ز خود دل روشن، چه جای خلقیـک تــن، هــزار تــن بــود آیـیـنــه خــانــه را
بـا نـیـک و بـد چـو آینـه یکـسـان سـلـوک کـنکاین زخم ها ز موی شکافی است شانه را
صـــائب صـــبـــور بـــاش کـــه در روزگـــار مــااز دســــت داده انـــد عــــنـــان زمــــانـــه را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج