فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 10 خرداد 1403

شماره ٧٤٦: زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن من

زمـیـن بــه لــرزه درآیـد ز دل تــپــیـدن مــنشــود ســپــهـر زمـیـن گـیـر از آرمـیـدن مـنشـکـوه دانه مـن تـا بـه آسـمـان چـه کـنـددو نـیـم شــد جــگـ…

زمـیـن بــه لــرزه درآیـد ز دل تــپــیـدن مــنشــود ســپــهـر زمـیـن گـیـر از آرمـیـدن مـن
شـکـوه دانه مـن تـا بـه آسـمـان چـه کـنـددو نـیـم شــد جــگــر خــاک از دمـیـدن مــن
گذشـت عـمر بـه خـامی، مگر قـضـا افـکندبــه آفــتــاب قــیـامـت ثــمـر رســیـدن مـن؟
تـــوان شــنــیــدن آواز حـــلــقــه در مــرگاگــر گــران نــبــود گــوش از خــمــیـدن مــن
هـزار مـرحـلـه را چـون جــرس دل شـبــهـاتـــوان بـــریــد بـــه آواز دل تـــپـــیــدن مـــن
مـرا چــو آبــلــه بــگــذار تــا شــوم پــامـالنمی رسد چو به کس فیضی از رسیدن من
فـغـان کـه زیر فـلـک نیسـت آنـقـدر مـیدانکـه داد وحــشـت خــاطـر دهـد رمـیـدن مـن
هـزار فـتـنـه خـوابـیـده چـون شـراب کـهـننــهـفــتــه اســت در آغــوش آرمــیـدن مــن
درین ریـاض چـو چـشـم آن ضـعـیف پـروازمکــه بــرگ کــاه شــود مــانــع پــریــدن مــن
ز ریـشـه کـنـد دو صـد سـرو پـای در گـل رابـه جـسـتـجـوی تـو از خـود بـرون دویدن من
مـرا چـو صـبــح بـه دسـت دعـا نـگـه داریـدکه روشن است جـهان از نفس کشیدن من
حـیات من بـه تـمـاشـای گـلـعـذاران اسـتز راه چـشـم چـو شـبــنـم بـود چـریـدن مـن
ز بــوریـا نـتـوان شـعـلـه را بـه دام کـشـیـدقـفـس چــگـونـه شــود مـانـع پــریـدن مـن؟
چه شد که گوش به حرفم نکرد، می دانمکـه هـسـت گـوش بــر آواز دل تـپــیـدن مـن
عـیـار آن لـب شـیـرین و سـاعـد سـیـمـینتــوان گـرفـتــن از دسـت و لـب گـزیـدن مـن
ز بـس که تـلخـی دوران کشـیده ام صـائبدهــان مــار شـــود تـــلــخ از گـــزیــدن مــن
مـن آن رمـیـده غـزالـم درین جـهـان صـائبکـه در جــدایـی خــلـق اســت آرمـیـدن مـن

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج