فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 29 تیر 1403

شماره ٧٤٥: دادم ز شور عشق به سیلاب خانه را

دادم ز شـور عـشـق بـه سـیلاب خـانه راکـردم بــه خــارخــار بــدل آشـیـانـه راافـــزود نــشأه لــب مــیــگـــون او ز خـــطکیفیت اسـت بـیش، شراب شبـانه …

دادم ز شـور عـشـق بـه سـیلاب خـانه راکـردم بــه خــارخــار بــدل آشـیـانـه را
افـــزود نــشأه لــب مــیــگـــون او ز خـــطکیفیت اسـت بـیش، شراب شبـانه را
در آه اخــــتــــیـــار نــــدارنــــد اهـــل دردآتش گره بـه سینه کند چون زبـانه را؟
از خط سبز اگر چه سیه مست شد لبـتبـی اخـتـیار مـی کـنـد انـشـا بـهانه را
گـلـبــانـگ خـوبـتـر بـود ای شـاخ گـل ز زراز بــلــبــلــان دریـغ مـدار آب و دانـه را
در شـوره زار نـیـسـت ثـمـر تـخـم پـاک رابـر زاهدان مخـوان غـزل عـاشـقـانه را
بـلبـل گلوی خـویش عـبـث پـاره می کـندتأثـیـر نـیسـت در دل خـنـدان تـرانـه را
حـق گرهگشـا بـه گره بـی نهایت اسـتکاکل چرا به سر ندهد جای شانه را؟
ممنون شوم ز هر که به من کج کند نگاهکـز تـیـر کـج ز جـا نـرود دل نـشـانـه را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج