فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 31 تیر 1403

شماره ٧٣٨: با زلف کار نیست رخ یار دیده را

بـــا زلــف کـــار نــیــســـت رخ یــار دیــده راره می گزد چـو مار، بـه منزل رسـیده رابـی حـسـن نیسـت خـلـوت آیینه مشـربـانمـعــشــوق در کـنـار بــود …

بـــا زلــف کـــار نــیــســـت رخ یــار دیــده راره می گزد چـو مار، بـه منزل رسـیده را
بـی حـسـن نیسـت خـلـوت آیینه مشـربـانمـعــشــوق در کـنـار بــود پــاک دیـده را
بسیار زخم هست که خاک است مرهمشنـتـوان بـه رشـتـه دوخـت دهان دریده را
دایــم ز خــوی خــود کــشــد آزار بـــدگــهــرخون است شیر، کودک پستان گزیده را
زنـدان جــان پــاک بــود تــنـگــنـای جــســمدر خـم قـرار نـیـسـت شـراب رسـیـده را
مـا را مـبــر بــه بــاغ کــه از ســیـر لــالـه زاریــک داغ صــد هــزار شــود داغ دیــده را
از درد بـی خـبـر بـود آن کـس کـه مـی کـندبـا سـگ گـزیده نسـبـت مـردم گـزیده را
بــا قــد خــم ز عــمـر اقــامــت طــمـع مـداردر آتـش اسـت نعـل، کـمـان کـشـیده را
در بـحر تـنگ ظرف جـهان، چـند چـون حبـابدر دل گــره کــنــم نــفــس آرمــیـده را؟
از صحـبـت خـسـیس حـذر کن که می شودیــک بــرگ کــاه، مــانــع پــرواز دیــده را
در عـلـم آشـنـایـی آن چــشـم عـاجــزسـتصـــائب کــه رام کــرد غــزال رمــیــده را

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج