لـبـش بـه خـنده دل غـنـچـه را دونیم کـننـگـاه را گـل رخــسـار او شـمـیـم کـنـدمـن ومـضـایقـه دل بـه آنچـنان چـشـمـیبــخــیـل را نـگــه گــرم او کــریـ…
| لـبـش بـه خـنده دل غـنـچـه را دونیم کـن | نـگـاه را گـل رخــسـار او شـمـیـم کـنـد |
| مـن ومـضـایقـه دل بـه آنچـنان چـشـمـی | بــخــیـل را نـگــه گــرم او کــریـم کــنــد |
| ز مــکــر طــره شــبـــگــرد یــار مــی آیــد | کـه در دو هفـتـه در گـوش را یتـیم کـند |
| نــهــال طــور بــه آغــوش در نــمــی آیــد | کسی چـرا دل خـود را عبـث دونیم کند |
| گــرفــت روی زمـیـن را تــمـام گـوســالـه | چـگونه گاوفـلک را کـسـی عـقـیم کـند |
| ز دســـت ســـامـــری روزگـــار مــی آیــد | که جـای تـنگ ز گوسـاله بـر کـلیم کـند |
| بـه سایه ات کند ای تـاک اگر بـخـیل گذار | بـه یک مصافحه دست تـواش کریم کند |
| بـه بـزم بـاده او پـستـه را شکسته مساز | که زور رشـک دل پـسـتـه را دونیم کـند |
| بــه نـیـم آه ز هـم غـنـچـه دلـم پــاشـیـد | چو شمع صبح که سردرسر نسیم کند |
| چو صائب آن که به لخت جگر قناعت کرد | عـجـب نـبـاشـد اگـر نـاز بـرنـعـیـم کـنـد |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
