ای جــمـالــت آیـتــی از صــنـع رب الــعــالــمـیـنبـــــاد بـــــر روی تـــــو از ایــــزد هــــزاران آفــــریــــنتـو چـنان شـاهی کـه در منشـور دولت…
| ای جــمـالــت آیـتــی از صــنـع رب الــعــالــمـیـن | بـــــاد بـــــر روی تـــــو از ایــــزد هــــزاران آفــــریــــن |
| تـو چـنان شـاهی کـه در منشـور دولت درج کـرد | عـشـق تـو عـشـاق را انـتـم عـلـی الـحـق الـمـبـیـن |
| مـاه بــا خـورشـیـد جـمـشـیـد و سـپــاه اخـتـران | پــیـش روی خـوب تــو چــون آسـمـان بــوسـد زمـیـن |
| شـکـر از پـسـتـه روان و سـحـر در نـرگـس عـیان | مــاه طــالــع در رخ و خــورشــیـد تــابــان در جــبــیـن |
| در رخ خــوب تــو پــیـوســتــه قــمــر بــا آفــتــاب | در لــب لــعــل تــو آغــشــتــه شــکــر بــا انـگــبــیـن |
| صورتی در لطف همچون روح (و) هر دم می نهد | از مــعــانــی گــنــجــهـا در چــشــم او جــان آفــریـن |
| آنـکـه بــا نـقـاش کـن بـر لـوح هـسـتـی زد قـلـم | در نــگــارســتـــان دنــیــا صــورتــی یــابـــد چــنــیــن |
| عـالم از وی همچـو جـنت جـنت از وی پـر ز حـور | خــانـه از رویـش پــر از گـل جــامـه زو پــر یـاسـمـیـن |
| حـــورگــاه بـــوســه در جـــنــت در دنــدان خــود | در لـب لـعـلـش نـشـانـد هـمـچـو نـقـش انـدر نـگـیـن |
| دســت قــدرت بـــر نــیــاورد از بــرای جــان و دل | مــثــل او اعــجــوبـــه یــی در کــارگــاه مــا و طــیــن |
| نــاوکـــی از غـــمــزه دارد ابـــروی او در کـــمــان | لــشــکــری از فــتــنـه دارد چــشــم او انـدر کــمـیـن |
| گیسـوی عـنبـرفشـان تـاری تـر از ظـلمات شـک | روی خــوبــش بــی گـمـان روشــن تــر از نـور یـقـیـن |
| چـــون گــریــبـــان افــق وقــت طــلــوع آفــتـــاب | پـــای او در عــطــف دامــن دســـت او در آســتـــیــن |
| در ســخــن مـعـنـی لـفـظــش مـایـه آب حــیـات | گــرد رخ مــضــمــون خــطــش نـزهـت لــلــنـاظــریـن |
| در لـفـظـش را گـهـرچـین گـوش جـان عـاشـقـان | روی خــوبــش را مـگــس ران شــهـپــر روح الــامـیـن |
| پــرتــو انـوار رویـش آفــت عــقــلـســت و هـوش | ســکــه دیـنـار حــســنـش رحــمــت لــلــعــالــمــیـن |
| لـعـل او شـهـد شــفـا و نـطـق او شــمـع هـدی | روی او نــور مــبـــیــن و زلــف او حــبـــل الــمــتــیــن |
| عـطـر زلـف عـنبـرینش رشـک بـوی مـشـک نـاب | پــشــت پــای نــازنــیــنــش بـــه ز روی حــور عــیــن |
| چــون لـب مـعـشـوق از شـیـریـنـی نـامـش گـزد | در کــتـــابـــت مــرزبـــان خـــامــه را دنــدان شـــیــن |
| طــوطــی جــان را بــگـو مـنـقــار از دل کــن بــیـا | چــون نـگـار بــی دهـان از لـب شــکـر بــارد بــچــیـن |
| تـرک تـازی گـو کـه پـشـت پــا ز عـشـق او زدنـد | مــشــک مــویـان خــتــن بــر روی بــت رویـات چــیـن |
| در لـطـافـت چـون عـرق بــر جـسـم او نـبـود اگـر | زآب حــیـوان شـبــنـم افـشــانـد هـوا بــر یـاســمـیـن |
| عــقــل در بــازار او در کـیـســه دارد نـقــد قـلـب | کـــفـــر انـــدر راه او بــــر پــــشـــت دارذ بــــار دیـــن |
| بــر ســمـنـد کــامـرانـی مـی خــرامــد شــاه وار | گــاه در بـــســتــان مــهــر و گــاه در مــیــدان کــیــن |
| مــاه رویـان چــاکــران و پــادشــاهـان بــنــدگــان | عـشـق بـازان بـر یـسـار و جـان فـشـانـان بـر یـمـیـن |
| بـا چـنین ملک و ولـایت بـا چـنین خـیل و حـشـم | بــا گـدایـان هـم وثــاق و بــا فــقــیـران هـمـنـشــیـن |
| صـورتـی دارد که در وی خـیره گردد چـشـم عقل | دیـده مــعــنــی خــود روشــن کــن و رویـش بــبــیـن |
| بـر در او بـاش و مـی دان زیر پـای خـود بـهشـت | در ره او پــوی و مـی خــوان نـعــم اجــرالــعــامـلــیـن |
| عــاشــقــان روی خــوبــش از نـعــیـم دار خــلــد | چــون فـرشـتــه فـارغـنـد از خـوردن عـجــل سـمـیـن |
| دسـتــشـان افـلـاک را چـون نـعـل دارد زیـر پــای | حــکــمــشــان اجــرام را چــون مــرکــب آرد زیـر زیـن |
| عـاشـقـان را قـال نـبـود، حـال بـاشـد نـقـد وقـت | زردیــی بـــر رخ عـــیـــان وانـــدهـــی در دل دفـــیــن |
| آفــتـــاب گــرم رو در خــانــه دارد چــون خــوهــد | شــیــر گــردون از بــرای دفــع ســرمــا پــوســتــیــن |
| سـیـف فـرغـانـی سـنـائی وار ازین پـس نـزد مـا | «چون سخن زآن زلف و رخ گویی مگو از کفر و دین » |
گروه کتاب پایگاه خبری شاعر
منبع : درج
منبع : درج
