فرهنگی، هنری و ادبی

امروز : 4 خرداد 1403

شماره ٧١٨: ز قند یار تا شاخی نخایم

ز قــنــد یــار تــا شــاخــی نــخــایــمنــمــاز شــام روزه کــی گــشــایــمنـمـی دانـم کـجـا مـی رویـد آن قـنـدکـز او خـوردم نـمـی دانـم کـجــایـمعـ…

ز قــنــد یــار تــا شــاخــی نــخــایــمنــمــاز شــام روزه کــی گــشــایــم
نـمـی دانـم کـجـا مـی رویـد آن قـنـدکـز او خـوردم نـمـی دانـم کـجــایـم
عـجـایب آنک نقـلـش عـقـل مـن بـردچو عقل نیست چونش می ستایم
کــی دارد روزه هـمــچــون روزه مــنکـز او هر لـحـظـه عـیدی می ربـایم
ز صـــبـــح روی او دارم صــبـــوحـــینــمــاز شـــام را هــرگـــز نــپـــایــم
چو گل در باغ حسنش خوش بخندمچـو صـبـح از آفتـابـش خـوش بـرآیم
زبـانم از شـراب او شـکـسـتـه سـتز دستـانش شکسته دست و پـایم

گروه کتاب پایگاه خبری شاعر


منبع : درج